خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت و فناوری فضایی / کورونا، اولین ماهواره جاسوسی ایالات متحده آمریکا

کورونا، اولین ماهواره جاسوسی ایالات متحده آمریکا

کورونا نام اولین مجموعه از ماهواره‌های جاسوسی ایالات متحده است. این ماهواره‌ها در برنامه‌ای از سی‌آی‌ای، سازمان جاسوسی ایالات متحده، و به همکاری نیروی هوایی این کشور توسعه یافتند. این ماهواره‌‌ها به دوربین عکس‌برداری مجهز بودند و آمریکا آنها را برای زیر نظر گرفتن اتحاد جماهیر شوروی، چین و بعضی کشورهای دیگر پرتاب کرد. بین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۷۲، ۱۴۴ ماهواره کورونا پرتاب شد که ۱۰۲ تا از آنها عکس‌های کاربردی زیادی برای ایالات متحده تهیه کردند. برای پراکنده کردن اذهان، پرتاب‌های نخست برنامه کورونا تحت عنوان دیسکاورر انجام می‌شد که به ظاهر بخشی از برنامه‌های علمی ناسا بود. اولین پرتاب‌های آزمایشی این برنامه، در اوایل سال ۱۹۵۹ انجام گرفت و اولین ماهواره‌ای که مجهز به دوربین بود در ژوئن ۱۹۵۹ با نام دیسکاورر-۴ پرتاب شد. این ماهواره ۷۵۰ کیلوگرم وزن داشت.

۱۳۰۳۵-۳
ماهواره‌های نخست این برنامه، در ارتفاع ۱۶۵ تا ۴۶۰ کیلومتری زمین می‌چرخیدند و دوربین‌های عکاسی آنها عکس‌هایی با قدرت تفکیک‌پذیری بسیار خوبی (۷/۵ متر و بعدها ۲/۷۵ و ۱/۸ متر) تهیه می‌کردند. ماهواره‌های کورونا در مجموع ۹۶۰۰ متر فیلم ۷۰ میلیمتری، با لنزی با فاصله کانونی ۰/۶متر (۲۴ اینچ)، از زمین تهیه کردند. این ماهواره‌ها پس از تهیه فیلم، قوطی فیلم را با کپسول به زمین می‌فرستادند. این کپسول، موسوم به باکت، هنگام فرود با چتر، در بین راه با هواپیمایی که برای این کار تجهیز شده بود گرفته می‌شد. البته باکت‌ها طوری طراحی شده بودند که اگر عملیات گرفتن آنها در میانه راه با شکست مواجه می‌شد، برای مدت کوتاهی روی آب شناور می‌ماندند و بعد غرق می‌شدند. اولین باکت در ۱۸ اوت ۱۹۶۰ با موفقیت بازیابی شد. این باکت متعلق به ماهواره دیسکاورر-۱۴ بود که با یک فروند هواپیمای سی-۱۱۹ بازیافت شد. بین سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۱، به صورت پیوسته سی و دو بار پرتاب ماهواره و بازیافت باکت با موفقیت انجام گرفت.

۱۳۰۳۵-۲
در این برنامه برای نخستین بار ماهواره‌ای بازیابی شد. این ماهواره دیسکاورر-۱۳ بود که در اوت ۱۹۶۰ به زمین آمد و مورد بازیابی قرار گرفت. آخرین پرتاب برنامه کورونا تحت نام دیسکاورر، دیسکاورر-۳۸ بود که در بیست و هفتم فوریه ۱۹۶۲ انجام گرفت. پس از آن، پرتاب‌ها کاملا سری بودند. آخرین پرتاب کورونا در ۲۵ مه ۱۹۷۲ انجام شد. برنامه کورونا، زمانی که کشف شد یک زیردریایی شوروی در زیر منطقه بازیابی فیلم انتظار می‌کشیده، متوقف شد.

منبع:
لیلا خلج زاده، پنجاه سال در فضا، سازمان فضایی ایران، تهران، ۱۳۸۶٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *