خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت و فناوری فضایی / تایروس، اولین ماهواره هواشناسی دنیا

تایروس، اولین ماهواره هواشناسی دنیا

مجموعه ماهواره‌های تایروس، اولین ماهواره‌های هواشناسی دنیا هستند. ناسا پرتاب این ماهواره‌ها را با پرتاب تایروس-۱ در سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. این سری از ماهواره‌ها با حمل دوربین‌های تلویزیونی عکس‌هایی از پوشش ابری زمین تهیه کرده، نشان دادند که استفاده از فناوری فضایی در تحقیقات هواشناسی تا چه اندازه مفید است. در مجموع ۱۰ ماهواره تایروس ساخته و پرتاب شد.
تایروس-۱، در اول آوریل ۱۹۶۰ از پایگاه کیپ کاناورال در فلوریدا، پرتاب شد و اولین عکس فضایی زمین را مخابره کرد. دو دوربین تلویزیونی در این فضاپیمای ۱۲۰ کیلوگرمی نصب شده بود. دو ضبط نواری مغناطیسی نیز در ماهواره تعبیه شده بود تا عکس‌های گرفته شده با دوربین‌ها را، زمانی که ماهواره در محدوده ارتباطی با زمین قرار ندارد، ضبط کنند. توان مورد نیاز ماهواره با استفاده از باتری‌هایی که با ۹۲۰۰ سلول خورشیدی شارژ می‌شدند، تأمین می‌شد. عمر این ماهواره ۷۸ روز بود.

۱۳۰۳۶-۱
گرچه هدف برنامه تایروس راه‌اندازی سامانه جهانی هواشناسی ماهواره‌ای بود، اما این ماهواره‌ها بیشتر آزمایشی و تحقیقاتی بودند و به جای ارائه خدمات هواشناسی تعداد زیادی عکس از زمین تهیه کردند. در سال ۱۹۶۵، با استفاده از ۴۵۰ قطعه از عکس‌هایی که ماهواره‌های تایروس از زمین گرفته بودند، اولین الگوی هواشناسی سراسری زمین تهیه شد. برنامه تایروس با پرتاب ماهواره‌های پیشرفته‌تر هواشناسی ادامه پیدا کرد. در اکتبر ۱۹۷۰، با تاسیس اداره اقیانوسی و اتمسفری ملی ایالات متحده “نوآ”، اولین ماهواره از سری ماهواره‌های هواشناسی نوآ پرتاب شد. پرتاب این ماهواره‌های پیشرفته هواشناسی تا به امروز ادامه یافته، نوزدهمین ماهواره از این سری هم اکنون (۲۰۰۷) در برنامه پرتاب قرار دارد. بی‌شک، ماهواره‌های هواشناسی خدمات گسترده‌ای را به بشر عرضه داشته‌اند.

منبع:
لیلا خلج زاده، پنجاه سال در فضا، سازمان فضایی ایران، تهران، ۱۳۸۶٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *