خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک هوا به هوای پی ‏ال-۸

معرفی موشک هوا به هوای پی ‏ال-۸

در دهه ۱۹۸۰ چین فناوری موشک هوا به هوای پیتون ۳ را از رژیم صهیونیستی اکتساب کرد. در همان زمان صهیونیست‌ها توجه خود را به موشک بسیار چابک و توانمند پیتون۴ معطوف کرده بودند اما پیتون۳ نیز در نوع خود سلاحی قابل احترام به‌ شمار می‌رفت. این معامله نظامی در آن زمان گام بزرگی برای تقویت توان رزمی هوایی ارتش چین قلمداد می‌شد. بنابر ادعای منابع چینی رژیم صهیونیستی چندین فروند موشک پیتون۳ را بیش از آغاز برنامه توسعه موشک پی‌ال-۸ در اختیار پکن قرار داد. حوادث میدان تیان آنمن که روابط چین با شرکای غربی را تیره کرد بر روند پروژه پی‌ال-۸ نیز تاثیرگذار بود. در ماه مارس ۱۹۹۱ چینی‌ها در نمایشگاه دفاعی سنگاپور سامانه دفاع هوایی دریاپایه‌ای را به نمایش گذاشتند که از یک موشک فروسرخ موسوم به پی‌ال-۸اچ استفاده می‌کرد. این نخستین نشانه از وجود موشک پی‌ال-۸ در چین بود. از آن پس اطلاعات بیشتری در مورد این موشک ارائه شد و هواپیماهای نیروی هوایی ارتش چین از جمله جنگنده چنگ دو جی-۱۰ از این موشک استفاده می‌کنند.

۱۴۰۱۶-۱
موشک پی‌ال-۸ از حیث شکل ظاهری شباهت بسیاری به موشک هوا به هوای پیتون۳ محصول شرکت صهیونیستی رافایل دارد و پیکربندی آن از موشک سایدوایندر الهام گرفته است. وجه تمایز ظاهری این موشک بالک‌های مستطیلی بزرگ با عقب رفتگی است که سطوح کنترلی شهپر مانندی را در خود جای داده‌اند. قطر این موشک بیشتر از سایدوایندر است و علت آن استفاده از موتور بزرگتر می‌باشد. موشک پی‌ال-۸ دارای جستجوگر فروسرخ است که به آن توانمندی درگیری رودررو با جنگنده‌های دشمن را می‌دهد. امکان استفاده از این سلاح در سامانه‌های نشانه‌گیری نصب شده بر روی کلاه خلبان نیز وجود دارد و در این حالت رادار هواپیما هدایت موشک را برعهده می‌گیرد. پی‌ال-۸ همانند موشک پیتون۳ از قابلیت مقاومت قابل ملاحظه در برابر اخلال الکترونیک برخوردار است. سرجنگی این موشک از نوع ترکشی شدیدالانفجار است و حداقل برد آن ۵۰۰ متر گزارش شده است. گمانه زنی منابع اطلاعاتی غربی حاکی از آن است که ارتش چین این موشک را در نیمه دهه ۱۹۹۰ عملیاتی کرده است. اما اولین نشانه‌های روشن از این ادعا در سال ۱۹۹۷ تائید شد زمانی که یک فروند جنگنده جی-۷ به موشک‌های پی‌ال-۸ مجهز شده بود. هم اکنون یگان‌های عملیاتی نیروی هوایی و نیروی دریایی ارتش آزادی بخش خلق چین از این موشک استفاده می‌کنند. در جریان رهگیری و فرود اجباری هواپیمای شناسای ئی‌پی-۳ئی نیروی دریایی آمریکا توسط جنگنده‌های جی-۸ چین در آوریل ۲۰۰۱ موشک پی‌ال-۸ توسط جنگنده‌های چینی حمل می‌شد. این رویداد زمانی رخ داد که هواپیمای آمریکایی مشغول گشت‌زنی بر فراز دریای چین جنوبی بود. تاکنون گزارش‌هایی از مشاهده نصب موشک‌های پی‌ال-۸ بر روی جنگنده‌های چنگ دو جی-۷ئی، جی-۷-۳ و شن یانگ جی-۸ منتشر شده است. در اوایل سال ۲۰۰۷ جنگنده‌های شن یانگ جی-۱۱بی به موشک‌های پی‌ال-۸ مجهز شدند. چین این هواپیما را بصورت نسخه بومی شده سوخو-۲۷ اس‌کی تولید می‌کند. همچنین از موشک پی‌ال-۸ به عنوان یکی از سلاح‌های اصلی جنگنده چند منظوره چنک دو جی-۱۰ نیز یاد می‌شود.
طول: ۲/۹۹ متر
قطر: ۰/۱۶ متر
دهانه بال: ۰/۸۱ متر
وزن: ۱۱۵کیلوگرم
وزن سرجنگی: ۱۰ کیلوگرم
فیوز: لیزری فعال
هدایت: فروسرخ
پیشران: سوخت جامد
برد: ۱۵ کیلومتر

منبع:
Robert Hewson, Jane’s Air-Launched Weapons, IHS Publications, 2014.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *