خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک‏ کروز ام‏ جی‏ ام-۱۳ میس

معرفی موشک‏ کروز ام‏ جی‏ ام-۱۳ میس

مِیس نمونه بهسازی‏ شده موشک ماتادور است. میس یک موشک کروز تاکتیکی زمین به زمین است که برای انهدام اهداف زمینی طراحی شده است. این موشک در ابتدا با نام تی ‏ام-۷۶ و در ادامه مسیر توسعه با نام ام‏ جی‏ ام-۱۳ شناخته می‏ شد. این موشک توسط یک پرتابگر متحرک یا از داخل یک محفظه مقاوم در برابر بمب شلیک می‏ شد. این موشک توسط یک راکت سوخت جامد کمکی پرتاب می ‏شد که لحظاتی بعد از موشک جدا شده و با روشن شدن موتور جت جی-۳۳ میس به پرواز خود به سوی هدف ادامه می‏ داد. شرکت هواپیماسازی گودیِر سامانه ناوبری و تشخیص خودکار عوارض زمینی(آتران) را برای نصب بر روی این موشک توسعه داد. آتران یک سامانه هدایت مبتنی بر تطبیق مسیر با نقشه‏ بود که داده ‏های دریافتی از آنتن جستجوگر را با مجموعه نقشه‏ های بارگذاری‏ شده بر روی رایانه موشک تطبیق داده و انحراف احتمالی از مسیر را تصحیح می‏ کرد. شرکت سازنده آتران ارزیابی آزمایشگاهی این سامانه را از مارس ۱۹۴۸ آغاز کرد و در اکتبر همان سال آزمایش‏ های پروازی نیز شروع شد.

۱۴۰۵۵-۳

مارتین به ‏عنوان توسعه دهنده موشک ماتادور در ابتدا رغبت چندانی به استفاده از آتران نشان نداد اما با بروز مشکل در سامانه هدایت این موشک راضی به استفاده از آن شد. در تابستان سال ۱۹۵۲ فرماندهی تامین و اکتساب تجهیزات نیروی هوایی ارتش آمریکا برنامه نصب و یکپارچه‏ سازی سامانه آتران را بر روی موشک های ماتادور در دستور کار قرار داد. موفقیت این پروژه منجر شد تا در ژوئن ۱۹۵۴ قرارداد تولید انبوه سامانه آتران با شرکت سازنده منعقد شود. اخلال در عملکرد آتران در آن زمان کار آسانی نبود اما مشکل اصلی عدم وجود نقشه عوارض زمینی همه مناطق عملیاتی موردنیاز کاربران این سلاح بود. نیروی هوایی ارتش آمریکا با نصب آتران بر روی تی ‏ام-۶۱بی موشک جدیدی با نام میس را معرفی کرد. بدنه میس بلندتر از ماتادور است و بال‏ های کوتاهتری نسبت به نمونه پیشین خود دارد اما نسبت به آن سنگین تر است. موتور توربوجت جی۳۳-ای-۴۱ موشک میس قادر است توانی معادل ۵۲۰۰ پاوند تولید کند. اولین پرواز این موشک در سال ۱۹۵۶ انجام شد.

۱۴۰۵۵-۱

این موشک قادر بود با سرعت ۰/۷ تا ۰/۸۵ ماخ پرواز کند و در صورت پرواز در ارتفاع پست(پائین تر از ۲۳۰متر) می ‏توانست مسافتی معادل ۸۶۰ کیلومتر و در صورت پرواز در ارتفاع بالا مسافتی بیش از ۲هزار کیلومتر را طی کند. نیروی هوایی ارتش آمریکا نمونه‏ های عملیاتی موشک میس را با کد تی‏ ام-۷۶ای شماره ‏گذاری کرد. قیمت هر فروند موشک ماتادور حدود ۶۰هزار دلار بود در حالیکه قیمت تمام‏ شده هر فروند میس به ۲۵۰هزار دلار می‏ رسید. نیروی هوایی آمریکا نمونه بهسازی‏ شده این موشک موسوم به میس-بی را مجهز به سامانه هدایت اینرسی مقاوم در برابر اخلال توسعه داد که برد آن به ۲۳۰۰ کیلومتر می ‏رسید. برای افزایش سهولت حمل و نقل، بال‏ های این موشک بصورت تاشونده ساخته می‏ شد در حالیکه بال های ماتادور بطور جداگانه از موشک حمل می ‏شد و پیش از شلیک در محل عملیاتی به آن متصل می‏ گردید. ارتش آمریکا نمونه ‏هایی از موشک میس را در سال ۱۹۵۹ در خاک اروپا مستقر کرد. شش اسکادران از موشک ‏های کروز شامل ۲۰۰ فروند موشک ماتادور و میس در اروپا مستقر شد. توسعه موشک میس-بی ار سال ۱۹۶۴ آغاز شد و توسط یگان‏ های عملیاتی ارتش آمریکا مستقر در اروپا و اقیانوس آرام به خدمت گرفته شد. دو اسکادران از موشک‏ های کروز ام‏ جی‏ ام-۱۳سی تا دسامبر ۱۹۶۹ در خدمت عملیاتی باقی ماند.

منبع:
نوید مقصودی و علی اصلانی، موشک کروز میراثی قدیمی برای آینده، انتشارات اندیشگاه فناوری‏های نوین، ۱۳۹۴٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *