خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک هوا به هوای ای ‏ای-۱۲ آدر

معرفی موشک هوا به هوای ای ‏ای-۱۲ آدر

موشک آر-۷۷ برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ رونمایی شد. کارتوسعه این موشک از سال ۱۹۸۲ در یک همکاری مشترک بین دفتر طراحی ویمپل و مولنیا آغاز شد اما در نهایت در ویمپِل روسیه پیگیری شد. این موشک هوا به هوای میان برد خارج خط دید معادل موشک اَمرام آمریکایی است و تقریباً همدوره با آن نیز متولد شده است؛ به همین دلیل در غرب به اَمرامسکی معروف است!
موشک آر-۷۷ از چهار صفحه مشبک در انتهای بدنه به‌عنوان تنها سطوح کنترل آیرودینامیکی استفاده می‌کند که در نوع خود کم‌مانند است. استفاده از چنین مکانیزمی مزایایی چون: جدایش جریان کمتر در زاویه حمله بالا، ممان آیرودینامیکی القایی بیشتر، وزن کمتر و همچنین توان الکتریکی کمتر برای عملگرها را به همراه دارد. این موشک همچنین از مکانیزم تغییر بردار زاویه رانش موتور هم استفاده می‌کند. موشک آر-۷۷ هم مانند موشک آر-۷۳ وابستگی زیادی به اوکراین داشت و پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ ضربه خورد. روسیه در نیمه دهه ۹۰ تصمیم گرفت فرایند کامل توسعه و تولید آر-۷۷ را به داخل خاک خود منتقل کند.

۱۴۰۱۲-۳
این موشک ۳/۶ متری ۱۷۵ کیلوگرم وزن دارد. چهار بالک ثابت مستطیلی شکل با دهانه ۴۲/۴ سانتی‌متری در میانه آر-۷۷ تعبیه شده است. دهانه صفحات مشبک مورد اشاره در حالت بازشده ۶۸ سانتی‌متر است. ردیف‌های این صفحات مشبک کنترلی سطوح مقطع آیرودینامیکی یا اِیرفویل‌های خاص دارند. آر-۷۷ تا میانه مسیر خود از هدایت اینرسی و خط فرمان هواپیمای حامل استفاده می‌کند، اما رادار فعال آن قادر است در ۱۵ کیلومتری هدف روشن شده و هدایت موشک را به دست گیرد. این رادار در باند جِی (۱۰ الی ۲۰ گیگاهرتز) کار می‌کند و بدون کلاهک، ۱۶ کیلوگرم وزن دارد. تخمین زده می‌شود این رادار قادر باشد اهداف با سطح مقطع راداری ۵ مترمربع را رهگیری نماید.

۱۴۰۱۲-۴
موتور سوخت جامد این موشک قابلیت رسیدن به برد ۸۰ کیلومتر و تغییر ارتفاع تا ۱۰ کیلومتر را ایجاد می‌کند. منابع روسی اعلام کرده‌اند که برد ۸۰ کیلومتری موشک آر-۷۷ در مقابله با اهداف مانوردهنده به ۵۰ کیلومتر کاهش یابد. منابع غربی در حالی سرعت بیش از ۳ ماخ را برای این موشک منطقی نمی‌دانند که روس‌ها عددی بیش از این را برای سرعت آر-۷۷ اعلام کرده‌اند. این موشک با سرعت کمتر از ۰/۶ ماخ قابلیت شلیک ندارد. آر-۷۷ می‌تواند اهداف از ارتفاع ۲۰ متر تا ۲۵۰۰۰ متر را تهدید کند. سرجنگی ۲۲/۵ کیلوگرمی این موشک هم به فیوز مجاورتی لیزری فعال و هم به فیوز اصابتی مجهز است.

۱۴۰۱۲-۱
آر-۷۷ گونه با برد بیشینه ۱۱۰ کیلومتر هم دارد که تنها ۱۰ درصد وزن بیشتر و ۱۱ سانتی‌متری طول افزوده نسبت به نمونه پایه دارد. برخی تغییرات نیز در جهت بهبود آیرودینامیک موشک صورت گرفته است. این نمونه تا ۱۲جی شتاب تحمل می‌کند، در حالی‌که نمونه پایه تنها ۹جی قدرت مانور دارد. روس‌ها در نمایشگاه ماکس ۲۰۰۹ با نشان دادن مدلی جدید، اعلام کردند که گونه‌ای رَمجِت از آر-۷۷ را با برد بیش از ۱۵۰ کیلومتر در حال توسعه دارند و سال ۲۰۱۴ را زمان رونمایی از اولین نمونه آن اعلام کردند؛ اما هنوز خبری از این موشک نشده است. این گونه آر-۷۷ به احتمال زیاد برای سوخو تی-۵۰ یا پاکفا در حال توسعه است. آر-۷۷ بر روی کلکسیونی از جنگنده‌های روسی از میگ-۲۱ گرفته تا سوخو-۳۷ قابل نصب است. این موشک به کشورهای الجزایر، چین، اریتره، پرو، ونزوئلا، یمن، ویتنام، هند و مالزی صادر شده است.
طول: ۳/۶ متر (۳/۷۱ متر در نوع بهبودیافته)
قطر: ۰/۲ متر
دهانه بال: ۰/۴۲ متر
وزن: ۱۷۵ کیلوگرم
سرجنگی: ۲۲/۵ کیلوگرم شدیدالانفجار ترکشی
فیوز: لیزری فعال
هدایت: خط فرمان تا نیمه مسیر و راداری فعال در مرحله نهایی
پیشرانش: سوخت جامد
برد: ۸۰ کیلومتر (۱۱۰ کیلومتر در نوع بهبودیافته)

منبع:
Robert Hewson, Jane’s Air-Launched Weapons, IHS Publications, 2014.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *