خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی پهپاد کوچک تجسسی کوتاه‏ برد دزرت هاوک

معرفی پهپاد کوچک تجسسی کوتاه‏ برد دزرت هاوک

پهپاد کوچک دِزِرت هاوک توسط بخش اِسکانک وُرکس شرکت لاکهیدمارتین در سال ۲۰۰۱ در پاسخ به مناقصه مرکز سامانه ‏های الکتریکی نیروی هوایی آمریکا توسعه یافت. این برنامه موسوم به سامانه تجسسی هوابرد محافظ نیروها (اف ‏پی ‏ای‏ اس‏ اس) بر اساس نیازمندی عملیاتی فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا برای ارتقاء امنیت پیرامونی پایگاه‏ های نظامی این کشور در خارج از خاک خود تعریف شده بود.طرح شرکت لاکهیدمارتین برنده این مناقصه شد و در نیمه سال ۲۰۰۲ با نام سِنتری‏اول با هدف دستیابی به پهپاد کوچکی با سطح مقطع ۰/۹ مترمربع علنی شد. لاکهیدمارتین در آن زمان اعلام کرد این پرنده برای انجام ماموریت‏ هایی همچون مکان‏یابی هدف، ارزیابی خسارات میدان نبرد، حفظ امنیت سایت ‏های شهری و اسکورت کاروان‏ های نظامی طراحی شده است. این پرنده که فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا آنرا با نام دزرت هاوک می‏ شناسد در کمترین فاصله زمانی توسط واحدهای نیروی هوایی آمریکا عملیاتی شد. پیش از نهایی شدن جزئیات طراحی در ماه می ۲۰۰۲،‌ چهار فروند از نمونه ‏های اولیه این پرنده توسط یگان‏ های ارزیابی میدانی ارتش آمریکا مورد آزمایش قرار گرفتند. نخستین مجموعه عملیاتی این پهپاد شامل دو سامانه در اوایل ژوئیه ۲۰۰۲ تحویل شد و تحویل شش سامانه دیگر (شامل ۴۸ فروند پرنده) به نیروی هوایی آمریکا تا اکتبر همان سال بطول انجامید. یک‏ ماه بعد این پهپادها برای حفاظت از پایگاه‏ های نیروهای آمریکایی در افغانستان به این کشور فرستاده شدند. به ‏جزء تجهیزات اویونیکی شامل خلبان خودکار بسیار کوچک که توسط شرکت مهندسی جِنینگز طراحی و ساخته شده،‌ توسعه بقیه اجزاء و همچنین تامین خدمات پشتیبانی سامانه دزرت هاوک بر عهده لاکهیدمارتین بود. نمونه اولیه دزرت هاوک-۱ کمی‏ بعد با نمونه ارتقاء‏یاقته دزرت هاوک-۱+ جایگزین شد. نمونه کاملا جدید با طراحی متفاوت این خانواده موسوم به دزرت هاوک۳ در سال ۲۰۰۶ معرفی شد و در نیمه سال ۲۰۰۷ به خدمت عملیاتی پیوست. بال بیضوی ‏شکل نمونه دزرت هاوک-۱ روی بدنه استوانه ‏ای آن نصب شده و دم آن به شکل حرف لاتین وای است. موتور این پرنده هل‏ دهنده بوده و فاقد ارابه فرود است. سازه این پرنده از جنس مواد مرکب ساخته شده است. بدنه نمونه دزرت هاوک-۳ باریک‏تر بوده و موتور آن کشنده است. دم این پرنده بصورت متعارف طراحی شده و حسگرهای الکترواپتیکی آن در محفظه زیر بدنه قرار می ‏گیرند.

۱۶۰۸۲-۱

پنج مجموعه مختلف کاملا ماژولار به‏ عنوان محموله‏ های عملیاتی دزرت هاوک-۳ قابل استفاده است. در سپتامبر ۲۰۰۹ نمونه‏ ای از این پرنده مجهز به دوربین‏ های الکترواپتیکی/فروسرخ با قابلیت پوشش ۳۶۰ درجه ‏ای مورد آزمایش قرار گرفت. وزن این محموله خاص کمتر از یک کیلوگرم می‏ب اشد. پرواز این پهپاد را می‏ توان با کمک ایستگاه زمینی شامل لپ‏تاپ و ترمینال دریافت تصاویر ویدیویی و با بکارگیری دو نفر کاربر هدایت و کنترل کرد. همچنین دزرت هاوک قادر است بصورت خوکار ماموریت خود را انجام دهد. آنتن‏های ارتباطی با این پرنده را می‏توان با کمک درختان یا ساختمان‏ های اطراف مخفی کرد. این پهپاد به سامانه هشدار و ممانعت از برخورد با عوارض زمینی مجهز است و دقت کنترل آن شامل ۲۵ متر در موقعیت مکانی، ۲ متر در ثانیه در سرعت پروازی و ۵۰ متر در شعاع محدوده فرود می‏ زباشد. این پرنده قادر است در صورت قطع ارتباط با ایستگاه کنترل زمینی خود را به نقطه پرتاب باز گرداند. امکان ذخیره ‏سازی تصاویر ارسالی از پرنده بصورت دیجیتال وجود دارد. نرم‏ افزار هدایت و کنترل نمونه دزرت هاوک-۳ نسبت به نمونه ‏های پیشین ارتقاء یافته و شامل نمایشگرهای لمسی و تحلیل داده ‏های پروازی دیجیتال می‏ باشد. نقشه دیجیتالی عوارض زمینی منطقه عملیاتی لحظاتی پیش از پرتاب در رایانه پرنده بارگذاری می‏ شود. شرکت لاکهیدمارتین در یک تمرین میدانی در اوت ۲۰۰۸ در ویرجینیا فناوری جدیدی موسوم به ایکاروس (کنترل هوشمند و برنامه‏ ریزی مجدد سامانه‏ های بدون‏ سرنشین) را معرفی کرد. در این آزمایش کنترل حسگرهای پهپاد دزرت هاوک-۳ و یک روبات رزمی زمینی با کمک سامانه ایکاروس بین چند ایستگاه زمینی مختلف دست به دست شد. در این تمرین یک کاربر اصلی با کمک ایستگاه ‏های زمینی مختلف سناریوهای عملیاتی متعددی را برای این دو روبات نظامی تعریف و اجرا می‏ کرد. یک سامانه عملیاتی استاندارد دزرت هاوک شامل شش فروند پرنده، محموله‏ های الکترواپتیکی/فروسرخ، ایستگاه زمینی متحرک، ترمینال دریافت تصاویر ویدیویی، کیت تعمیرات میدانی، صفحات نمایشگر، محفظه‏ های نگهداری و تجهیزات پرتاب می‏ باشد. برای راه ‏اندازی دزرت هاوک به ۱۰ دقیقه وقت و دو نفر کاربر زمینی نیاز است. دزرت هاوک-۱ با کمک کاتاپولت پرتاب می‏ شود و پس از رسیدن سرعتش به ۱۵ متر بر ثانیه موتور خود را روشن می‏ کند. نمونه دزرت هاوک-۳ دست‏ پرتاب است. نیروی زمینی ارتش انگلستان پهپادهای دزرت هاوک-۳ خود را با کمک نفر راکب موتورسیکلت پرتاب می‏ کند. عملیات تقرب این پرنده بصورت خودکار انجام می‏ شود و پیش از فرود سینه‏ مال موتور آن خاموش شده و ادامه مسیر را گلاید می ‏کند. بدنه دزرت هاوک-۳ بگونه‏ ای طراحی شده که تنش ناشی از ضربه فرود را کاهش دهد. این پرنده پس از برخورد به زمین به نه قطعه مختلف جدا می ‏شود.

16082-2

نیروی هوایی آمریکا برای حفاظت از پایگاه‏ های خود در افغانستان در سال‏ ۲۰۰۲ هشت سامانه عملیاتی دزرت هاوک-۱ را به خدمت گرفت و بر اساس برنامه زمان‏بندی ۱۲ سامانه دیگر را در فاصله بین سال ‏های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ تحویل گرفت. نیروی هوایی آمریکا از این پهپاد در عراق نیز استفاده کرد است. این نیرو تا فوریه ۲۰۰۶ مجموعا ۲۱ سامانه دزرت هاوک-۲ (شامل ۱۲۶ فروند پرنده) را در اختیار داشت. در اواخر سال ۲۰۰۶ لاکهیدمارتین سفارش جدیدی برای ۴۸ سامانه دیگر دریافت کرد که ۲۰ سامانه از آن برای ماموریت افغانستان پیش بینی شده بود. در پائیز ۲۰۰۷ با تغییر رویکرد ارتش آمریکا جایگزینی پهپاد دزرت هاوک-۱ با نمونه‏ های آرکیو-۱۱ بی راوِن آغاز شد. وزارت دفاع انگلستان تعداد محدودی از پهپادهای دزرت هاوک-۱ و نمونه ارتقاء یافته ا+ را برای استفاده نیروهای این کشور در عراق در سال ۲۰۰۳ خریداری کرد. همه این نمونه ‏ها تا سال ۲۰۰۸ در خدمت عملیاتی باقی ماندند اما پس از آن کنار گذاشته شدند. وزارت دفاع انگلستان در فوریه ۲۰۰۶ در قالب قراردادی به ارزش ۲/۶۵ میلیون دلار چهار سامانه عملیاتی دزرت هاوک-۳ را به لاکهیدمارتین سفارش داد. سفارش‏ های بعدی برای دزرت هاوک-۳ شامل یک قرارداد به ارزش ۶/۳ میلیون دلار در آوریل ۲۰۰۷ و قراردادی دیگر به ارزش ۴/۸ میلیون دلار در نوامبر همان سال بود. تا اوایل سال ۲۰۰۸ مجموعا ۲۷ فروند از انواع پهپادهای این خانواده در افغانستان در ماموریت‏ های خود از بین رفته بودند. بر اساس گزارش وزارت دفاع انگلیس تا سال ۲۰۰۸ مجموع تعداد پهپادهای عملیاتی و سفارشی دزرت هاوک-۳ این کشور به ۱۸۷ مورد رسیده بود.
در ادامه مشخصات فنی نمونه دزرت هاوک-۳ ارائه شده است.

موتور:
یک موتور الکتریکی و ملخ دو پره کشنده
ابعاد:
دهانه بال: ۱/۳۷ متر
مساحت بال: ۰/۳۲۵ مترمربع
طول کلی: ۰/۹۱ متر
اوزان:
وزن خالی: ۲/۹۵ کیلوگرم
حداکثر وزن محموله: ۱ کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت افقی: ۹۳ کیلومتر بر ساعت
ارتفاع پرواز عملیاتی نرمال: ۵۰۰ پا
شعاع عملیاتی: ۱۵ کیلومتر
حداکثر مداومت پروازی: ۱/۵ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *