خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت و فناوری فضایی / آشنایی با ماهوراه ‏های منابع طبیعی لندست

آشنایی با ماهوراه ‏های منابع طبیعی لندست

توانایی مشاهده زمین از فضای بالای آن با استفاده از ماهواره‌ها، اطلاعات و جزئیات زیادی در مقایسه با بینشی که پیش از آن نسبت به زمین وجود داشت، فراهم آورد؛ به‌طوری‌که دستیابی به این اطلاعات، از روش های دیگر غیرممکن بود. ناسا اولین مرکز فضایی‌ است که به این مهم دست یافت و مجموعه ماهواره‌های منابعِ زمینیِ لندسَت را در مدار زمین قرار داد. در برنامه لندست, که به برنامه فناوری منابع زمینی نیز مشهور است, ماهواره‌هایی در مدار زمین قرار گرفته که اطلاعات به‌دست آمده از آنها تا به امروز در زندگی روزمره مردم کارایی فراوانی داشته است. اولین ماهواره از این گروه، لندست-۱، بیست و سوم ژوئیه ۱۹۷۲ به فضا پرتاب شد.

۱۳۰۵۲-۱
لندست-۱ در حقیقت مدل بهبودیافته ماهواره هواشناسی نیمباس-۴ بود که در مدار قطبی قرار گرفت. این ماهواره، مرکزی برای به دست آوردن اطلاعات در زمینه‌های کشاورزی و منابع جنگلی، زمین‌شناسی و منابع معدنی، آبشناسی و منابع آب، جغرافیا، نقشه‌برداری، آلودگی محیطی، اقیانوس‌شناسی و منابع دریایی و پدیده‌های هواشناسی شد. در سال ۱۹۷۶، لندست-۱ جزیره کوچکی در بیست کیلومتری ساحل شرقی کانادا کشف کرد که خالی از سکنه بود. این جزیره، که جزیره لندست نامیده شد، تا سال ۲۰۰۶ تنها جزیره‌ای بوده که با عکس‌برداری ماهواره کشف شده است. لندست-۱، ششم ژانویه ۱۹۷۸، به دلیل تغییرات مداری و قرارگیری در معرض تابش دائمی خورشید و در نتیجه گرم شدن بیش از اندازه، از کار افتاد. پس از لندست-۱، بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۹۹، شش ماهواره دیگر از سری لندست در مدار قرار گرفتند. برای پرتاب بیشترِ ماهواره‌های لندست از پرتاب‌کننده‌های دلتا استفاده شده است. لندست-۷ پانزدهم آوریل ۱۹۹۹ پرتاب شد و لندست بعدی قرار است در سال ۲۰۱۱ پرتاب شود.

۱۳۰۵۲-۳
مجموعه ماهواره‌های منابع زمینی لندست اطلاعات مفید بی‌شماری را برای زمین شناسانی که به دنبال منابع معدنی هستند، نقشه‌نگارهایی که نقشه مناطق دوردست زمین را می‌کشند و کشاورزانی که به دنبال تولید محصولات بهتر هستند، فراهم نموده‌اند. در لندست‌ها هم از فناوری نور مرئی و هم از فناوری اشعه مادون قرمز برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شده است. تجهیزات نصب شده در ماهواره‌های لندست تا کنون میلیون‌ها عکس از زمین و منابع مختلف آن تهیه کرده‌اند.

منبع:
لیلا خلج زاده، پنجاه سال در فضا، سازمان فضایی ایران، تهران، ۱۳۸۶٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *