خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / موشک چند منظوره ای‏ اس ‏ام ‏پی

موشک چند منظوره ای‏ اس ‏ام ‏پی

نیروی هوایی ارتش فرانسه پیش از این یکبار موشک‏ های راهبردی ای اس‏ ام ‏پی را با نمونه ای‏ اس ‏ام‏ پی-ای جایگزین کرده است. نمونه‏ های اولیه این موشک از سال ۱۹۸۶ وارد خدمت عملیاتی شد. این نیرو همچنین جنگنده ‏های رافال اف-۳ را جایگزین نمونه‏ های سوپراتاندارد و میراژ ۲۰۰۰ان کرده است. برد موشک ای‏ اس ‏ام‏ پی-ای به ۳۰۰ کیلومتر افزایش یافته و به سرجنگی جدید تی ‏ان ‏ای مجهز شده است. فرانسه هر دو نمونه سرجنگی تی‏ ان ‏ای و تی‏ ان‏ او را در سال ۱۹۹۶ بطور کامل آزمایش کرده است. این کشور قصد دارد نصب موشک ای ‏اس ‏ام ‏پی‏-ای بر روی جنگنده ‏های رافال عملیاتی خود را تا سال ۲۰۱۸ تکمیل کند. این برنامه تناقضی با طرح اخیر پاریس برای توسعه نمونه جدید موشک ‏های راهبردی هواپایه ندارد.
فرانسه و انگلستان در پائیز سال ۱۳۹۰ توافق‏نامه دوجانبه ‏ای برای همکاری در زمینه افزایش ایمنی و قابلیت اطمینان تسلیحات اتمی به ‏امضاء رساندند. بر این اساس دو کشور همکاری علمی و پژوهشی خود را در این زمینه افزایش می ‏دهند و اخیرا یک مرکز ارزیابی و شبیه ‏سازی در فرانسه و یک مرکز توسعه توانمندی ‏های فناورانه در انگلستان با سرمایه‏ گذاری مشترک طرفین راه ‏اندازی شده است. در حالیکه پاریس و لندن در توسعه این نوع همکاری مصمم هستند، برخی منتقدان حوزه تسلیحات هسته‏ ای راهبرد فرانسه را برای توسعه توان آفندی راهبردی هواپایه در کنار حفظ توان تسلیحاتی هسته‏ ای زیرسطحی را زیر سوال می ‏برند و معتقدند این کشور باید مانند بریتانیا تنها بر توان بازدارندگی هسته ‏ای مبتنی بر زیردریایی‏ های مسلح به موشک‏ های بالستیک با سرجنگی اتمی تکیه داشته باشد. دولتمردان فرانسوی در دفاع از سیاست‏ های خود، دقت و قابلیت اطمینان بالاتر موشک ‏های راهبردی ترایدنت دی-۵ انگلستان در مقایسه با موشک‏ های بالستیک زیردریایی ‏پرتاب بومی ام-۴۵ و ام-۵۱ را علت اصلی نیاز فرانسه به توسعه توان آفندی غیرمتعارف هواپایه در کنار حفظ زیردریایی ‏های راهبردی قلمداد می‏ کنند.
موشک ابرصوت (سوپرسونیک) ای س ‏ام ‏پی با طول ۵/۳۸ متر و قطر ۰/۳۸ متر از موتور رمجت برای تامین نیروی پیشران بهره می ‏گیرد. برد این موشک ۸۶۰ کیلوگرمی به بیش از ۳۰۰ کیلومتر می ‏رسد. این موشک کروز تهاجم زمینی هواپایه قادر است سرجنگی اتمی به وزن ۲۰۰ کیلوگرم را حمل نماید. مراحل اولیه توسعه این موشک بر اساس رقابت بین طرح شرکت مارتا مبتنی بر استفاده از موتور توربوجت و پیشنهاد شرکت آیرواِسپَشال (اکنون بخشی از ام ‏بی ‏دی ‏ای) شامل استفاده از موتور رمجت شکل گرفت. طراحی نهایی موشک جدید بر اساس موتور رمجت در سال ۱۹۷۸آغاز شد. هدف اصلی از این پروژه جایگزینی بمب‏ های هسته ‏ای ای‏ ان-۲۲ با یک موشک کروز جدید با توان نفوذ در شبکه پدافندی آنروز شوروی بود. نمونه جدیدتر این موشک موسوم به ای‏ اس ‏ام‏ پی-ای با طول بیشتر از اکتبر ۲۰۰۹ عملیاتی شد. پس از رهاشدن این موشک از هواپیمای حامل موتور سوخت جامد کمکی آن روشن می‏ شود و در مدت پنج ثانیه موشک را به سرعت ۲ ماخ می‏ رساند. سپس این بخش از موشک جدا می‏ شود و موتور رمجت حاوی سوخت مایع کروسین روشن می‏ شود و موشک را تا سرعت بیشینه ۳ ماخ شتاب می‏ دهد.

۱۴۰۹۴-۲

منبع:
نوید مقصودی و علی اصلانی، موشک کروز میراثی قدیمی برای آینده، انتشارات اندیشگاه فناوری‏های نوین، ۱۳۹۴٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *