معرفی پهپاد تاکتیکی والچر

پهپاد رزمی والچِر برای استفاده در عملیات‏ های تاکتیکی در سطح تیپ با تمرکز بر شناسایی و تجسس در میدان نبرد، مکان‏ یابی اهداف و گرادهی به واحدهای توپخانه توسعه یافته است. این هواپیما برای نخستین بار در تاریخ ۱۷ مارس ۱۹۹۵ به پرواز درآمد و اولین پرواز کامل خود را نیز در ۳۱ ژانویه ۱۹۹۸ انجام داد. نیروی زمینی ارتش آفریقای جنوبی از این پهپاد به ‏عنوان یک دیده‏ بان هوایی خودکار برای تصحیح آتش واحدهای توپخانه مجهز به راکت ‏اندازهای ۱۲ میلی‏ متری و انواع توپخانه ‏های خودکششی و معمولی هویتزِر بهره گرفته و آنرا به ‏عنوان پاسخ مناسبی به نیازمندی خود برای دستیابی به یک پهپاد تاکتیکی ویژه عملیات یگان‏ های توپخانه‏ ای برگزید. بر این اساس ارتش آفریقای جنوبی در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۰۳ با امضاء‌ قرارداد با شرکت ای‏ تی‏ ئی رسما پهپاد والچر را سفارش داد. این قرارداد پس از آن واگذار گردید که طرح شرکت مذکور در مناقصه نیروی زمینی ارتش آفریقای جنوبی برنده شد. بر اساس این قرارداد تحویل نمونه‏ های عملیاتی از مارس ۲۰۰۶ آغاز شد. در اواخر سال ۲۰۰۸ مسئولان شرکت ای‏ تی‏ ئی از فروش والچر به یک مشتری خارجی خبر دادند. بال این پرنده در قسمت فوقانی بدنه نصب شده و دم آن تی شکل است. سازه آن از جنس مواد مرکب شامل الیاف کربن و شیشه بصورت ماژولار ساخته شده است. یک سامانه عملیاتی والچر شامل سه خودرو می‏ باشد. خودروی اول ویژه پرتاب است و ریل پرتاب هیدرولیکی، محفظه نگهداری دو فروند پرنده و قطعات یدکی و تجهیزات مرتبط را در بردارد. دو کاربر مسئولیت این بخش را بر عهده دارند. خودروی دوم در واقع ایستگاه کنترل زمینی است و چهار نفر شامل ناوبر، ناظر عملیات،‌ دستیار فنی و متصدی سیگنال در آن مستقر هستند. خودروی بازیافت نیز شامل تجهیزات کاهنده انرژی، چتر هوا، ردیاب لیزری و سایر اقلام مرتبط است و توسط دو نفر کاربر اداره می ‏شود.

۱۶۰۷۴-۱

کلیه تجهیزات مذکور را می ‏توان با کمک یک کامیون ده ‏تن شش محوره سامیل ۱۰۰ حمل کرد. ریل پرتاب جهت سهولت حمل و نقل تاشونده است و قطعات اصلی پهپاد نیز در محفظه ‏های جداگانه نگهداری می‏ شوند. امکان حمل این محموله توسط هواپیمای ترابری سی-۱۳۰ نیز وجود دارد. برنامه پروازی عملیاتی والچر بصورت کاملا خودکار انجام می ‏شود. این پرنده در صورت قطع ارتباط با ایستگاه کنترل زمینی بصورت خودکار به نقطه پرتاب باز می ‏گردد. فرآیند راه ‏اندازی و آماده‏ سازی عملیاتی پهپاد والچر ۳۹ دقیقه بطول می‏ انجامد. علاوه بر نمونه پایه والچر سه نمونه ارتقاء‏یافته از آن تولید شده است. نمونه مارک ۱ موسوم به نایت والچر ابعاد و اندازه ‏ای مشابه نمونه پایه دارد با افزایش وزن محموله به ۳۵ کیلوگرم، وزن برخاست آن به ۱۳۵ کیلوگرم رسیده و می‏ تواند با مداومت پروازی ۴ ساعت تا برد ۲۰۰ کیلومتر پرواز نماید. نمونه مارک ۲ به موتور بهسازی‏ شده مجهز است و می ‏تواند شش تا هفت ساعت به پرواز خود ادامه دهد. افزایش محموله‏ های ماموریتی این پرنده وزن برخاست آنرا تا ۱۵۰ کیلوگرم افزایش داده است. نمونه مارک ۳ پیکربندی مشابه سایر نمونه ‏ها دارد اما تجهیزاتی روی آن تصب شده که امکان بهره ‏برداری از این پرنده را برای انجام ماموریت ‏های غیرنظامی همچون گشت‏ زنی وتجسس دریایی و ساحلی،‌ مقابله با قاچاقچیان، گشت ‏زنی مرزی و پایش تغییرات آب و هوا فراهم می‏ سازد.

موتور:
یک موتور پیستونی دو سیلندر با توان ۳۸ اسب‏ بخار و ملخ دو پره هل ‏دهنده
ابعاد:
دهانه بال: ۵/۱ متر
طول کلی: ۳/۱ متر
ارتفاع کلی: ۰/۷ متر
اوزان:
حداکثر وزن محموله: ۲۵ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۱۲۵ کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت سیر: ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت گردش: ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت واماندگی: ۹۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی: ۱۶هزار پا
شعاع عملیاتی: ۶۰ کیلومتر
حداکثر مداومت پروازی: ۳ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *