خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک‏ کروزهواپایه آلارم

معرفی موشک‏ کروزهواپایه آلارم

توسعه موشک ضد تشعشعی هواپرتاب (آلارم) حاصل اجرای پروژه‌های مطالعاتی‌ است که در فاصله زمانی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ با هدف یافتن جایگزینی برای موشک‌های ای اس-۳۷ مارتل و ای جی ام-۴۵ شرایک انجام شد. انگلستان برای برآوردن نیازمندی عملیاتی نیروی هوایی خود به موشک‌های ضد رادار در آن برهه زمانی دو گزینه شامل موشک آلارم محصول بخش موشکی بریتیش آیرواسپیس (هم اکنون بخشی از ام بی دی ای) و موشک ای جی ام-۸۸ هارم محصول تگزاس اینسترومنت (هم اکنون بخشی از ریتون) پیش رو داشت. سلاح نهایی باید از عهده انهدام رادارهای سامانه‌های موشکی و توپخانه‌ای سطح به هوای زمین پایه و دریاپایه بر‌می‌آمد. نهایتا موشک آلارم در سال ۱۹۸۳ انتخاب شد و قراردادی برای توسعه و تولید ۷۵۰ فروند از این موشک اعطا گردید. قرار بود تحویل این موشک‌ها از سال ۱۹۸۷ آغاز شود. در مسیر توسعه این موشک مشکلاتی در بخش موتور پیش آمد. آزمایش‌های پروازی با موتور جدید در زمستان ۱۹۸۸ آغاز شد و در نهایت ارزیابی میدانی نخستین نمونه‌های عملیاتی آلارم در پاییز ۱۹۹۰ در مرکز تسلیحات دریایی ارتش آمریکا واقع در چاینا لیک کالیفرنیا کلید خورد.

14068-3

انگلستان از ابتدا قصد داشت این موشک‌ها را بر روی جنگنده‌های تورنادو ام کی ۱ خود نصب کند. جنگنده یوروفایتر تایفون و جنگنده هاوک و چندین بالگرد نظامی از دیگر گزینه‌های دریافت این موشک بودند. در سال ۱۹۹۷ طرحی با هدف افزایش عمر عملیاتی موشک‌های آلارم از ۱۵ تا ۲۵ سال انجام شد. در نتیجه نسل جدید موشک‌های این خانواده موسوم به آلارم ۲ از سال ۲۰۰۱ روانه میدان عملیاتی شد. جنگنده‌های تورنادو نیروی هوایی انگلستان در عملیات اشغال عراق در بهار سال ۲۰۰۳ موشک‌های آلارم ۲ خود را مورد استفاده قرار دادند. در این عملیات از درس آموخته‌های پیشین در بکارگیری از موشک‌های آلارم در جنگ بالکان استفاده شد. در تابستان سال ۲۰۰۶ وزارت دفاع انگلستان قراردادی با شرکت ام بی دی ای به منظور ارائه خدمات پشتیبانی عملیاتی از موشک‌های آلارم به امضا رساند. ژانویه سال ۱۹۹۱ را می‌توان به عنوان تاریخ دقیق پیوستن موشک‌های آلارم به خدمت عملیاتی درنظر گرفت.

۱۴۰۶۸-۱

در همان سال نام عربستان سعودی به عنوان نخستین مشتری خارجی این موشک مطرح شد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده جنگنده‌های تورنادو انگلستان در نخستین روزهای جنگ اول خلیج فارس بیش از ۱۰۰ فروند موشک آلارم را شلیک کردند. در جنگ بالکان نیز شلیک ۶ فروند آلارم تائید شده است. تعداد موشک‌های آلارم ۲ مورد استفاده توسط هواپیماهای انگلیسی در عملیات اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ به بیش از ۵۰ فروند می‌رسد. انگلستان در مارس ۲۰۰۱ در جریان حمله نظامی به لیبی نیز از موشک آلارم استفاده کرد.

منبع:
نوید مقصودی و علی اصلانی، موشک کروز میراثی قدیمی برای آینده، انتشارات اندیشگاه فناوری‏های نوین، ۱۳۹۴٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *