خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی ریزپهپاد تجسسی کوتاه ‏برد ترکر

معرفی ریزپهپاد تجسسی کوتاه ‏برد ترکر

این پهپاد به سفارش و با حمایت شرکت فضایی و هوانوردی دفاعی اروپا (ئی ‏ای‏ دی‏ اس) توسط شرکت فرانسوی سِروِی کوپتر انجام شد. نخستین اخبار در مورد طراحی و ساخت این ریزپهپاد دست‏ پرتاب در اکتبر ۲۰۰۳ اعلام شد. شرکت سروی کوپتر در سال ۲۰۰۶ نمونه کوچکتری از این پهپاد موسوم به دی‏ وی‏ اف-۲۰۰۰ را معرفی کرد. توسعه نمونه اولیه این پرنده با نام ئی‏ ای‏ دی ‏اس تِرَکِر در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ انجام شد. نمونه اولیه این پهپاد در برنامه آزمایش پهپادی مشترک انگلستان (جی ‏یو ‏ئی‏ پی) در سال ۲۰۰۳ به پرواز درآمد. سازمان اکتساب دفاعی فرانسه (وابسته به وزارت دفاع این کشور) در ژانویه ۲۰۰۵ سفارشی برای تولید ۲۵ سامانه ترکر به منظور تامین نیاز نیروی زمینی ارتش این کشور ارائه کرد. وزارت دفاع فرانسه در سال ۲۰۰۸ نیز ۳۵ سامانه دیگر از این پهپاد را سفارش داد. این دو خرید بخشی از برنامه پنج ساله تامین ۱۶۰ سامانه از پهپادهای ترکر برای نیروی زمینی ارتش فرانسه به ‏شمار می‏ رفت که ارزش آن بیش از ۳۰ میلیون یورو برآورد شده است. آزمایش ‏های ارزیابی عملکرد و اعتبارسنجی طراحی این پرنده تا ژوئن ۲۰۰۷ ادامه یافت.

۱۶۰۷۲-۲

برنامه آموزش کاربران برای بهره‏ برداری عملیاتی از این پرنده در سال ۲۰۰۸ به پایان رسید و یگان‏ های عملیاتی نیروی زمینی ارتش فرانسه به پهپاد ترکر مجهز شدند. بازاریابی صادراتی این پهپاد توسط ئی ‏ای ‏دی ‏اس انجام می‏ شود. تا ماه می ۲۰۱۰ بیش از ۱۲۰ فروند ترکر برای انجام ماموریت در افغانستان به نیروی زمینی ارتش فرانسه تحویل شد. همچنین در نمایشگاه هوایی ایلا ۲۰۱۰ در برلین آلمان مذاکرات اولیه برای فروش ۵۰۰ فروند از این پهپاد به هند آغاز شد. هندسه این هواپیما خاص بوده و شامل دو بدنه تقریبا استوانه ‏ای شکل می‏ باشد که در انتهای هر کدام یک دم عمودی نصب شده است. سطح دم افقی بر روی دو دم عمودی قرار گرفته است. بال نازک و بلند این پرنده روی بدنه‏ ها نصب شده است. ترکر فاقد ارابه فرود است. محموله عملیاتی ترکر بر روی جایگاه نصب‏ شده در قسمت فوقانی وسط بال قرار گرفته است. یک دوربین تصویربرداری رنگی دو محوره با قدرت بزرگ نمایی ۲۰ برابر به‏ عنوان محموله اصلی انتخاب شده و امکان نصب یک دوربین فروسرخ نیز وجود دارد. تصاویر بصورت زمان واقعی ارسال می‏ شوند. کاربران زمینی با کمک دو لپ‏تاپ هدایت و کنترل پرواز این پرنده را انجام می ‏دهند. یک سامانه عمیاتی ترکر شامل دو فروند پرنده، دوربین‏ های سی سی‏ دی و فروسرخ، لینک داده و ایستگاه کنترل زمینی است. کلیه اجزاء مربوط به یک سامانه عملیاتی ترکر در دو کوله پشتی استاندارد قابل حمل است و برای بهره ‏برداری از آن به دو نفر کاربر نیاز است. این پهپاد دست ‏پرتاب است و به صورت سینه مال فرود می‏ آید.

موتور:
دو موتور الکتریکی هر کدام متصل به یک ملخ رو پره کشنده
ابعاد:
دهانه بال: ۳/۶ متر
طول کلی: ۱/۴ متر
اوزان:
حداکثر وزن محموله: ۱/۸ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۷/۵ کیلوگرم
عملکرد:
سرعت سیر: ۶۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی: ۶۵۰۰ پا
برد لینک داده: ۱۰ کیلومتر
مداومت پروازی: ۲ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *