خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی پهپاد ارتفاع متوسط با مداومت پروازی زیاد اسمارت آی

معرفی پهپاد ارتفاع متوسط با مداومت پروازی زیاد اسمارت آی

تاریخچه توسعه پهپاد اسمارت آی به ‏روشنی مشخص نیست. شرکت ای‏ تی‏ اس مستقر در ابوظبی امارات متحده عربی تجربیات زیادی از تولید صدها فروند هدف هوایی خانواده یَبهون مجهز به موتورهای پیستونی و جت بدست آورده است. برآیند این تلاش ‏ها در قالب طرح پهپاد اسمارت آی نمایان شد. برای اولین بار این پرنده در فوریه ۲۰۰۹ در نمایشگاه دفاعی آیدِکس ۲۰۰۹ ابوظبی در معرض دید عموم قرار گرفت و در نوامبر همان سال در نمایشگاه هوایی دوبی نیز به نمایش درآمد. با استناد به منابع آگاه دفاعی و امنیتی قرار بود سه فروند اولیه از این پهپاد توسعه یابد.

۱۶۰۶۷-۱

نخستین نمونه در اوایل سال ۲۰۱۰ به پرواز درآمد. طراحی کلی این پهپاد بر اساس ایده گلایدر موتوردار انجام شده است که یک موتور جت کمکی به عنوان پشتیبان موتور اصلی و یا تامین‏ کننده نیروی اضافی لازم برای افزایش ارتفاع نیز به آن افزوده می ‏شود. بال با نسبت منظری بالا در قسمت میانی بدنه نصب شده است. قسمت داخلی بال اندکی عقب‏ رفتگی دارد و در ادامه انحنایی در سطح بال دیده می‏ شود که نهایتا در قسمت نوک منجر به ایجاد بالچه شده است. موتور در قسمت عقبی بدنه به ‏صورت هل ‏دهنده نصب شده است. دو میله بال را به سطح افقی و عمودی دم متصل می‏ کنند. ارابه فرود سه چرخ این پهپاد قابل جمع‏ شدن است. سازه اسمارت ‏آی از جنس مواد مرکب الیاف شیشه،‌ الیاف کربن و کِولار ساخته شده است. امکان نصب دو دوربین پایدارشده، بسته محموله ‏های گردآوری اطلاعات و تجهیزات رله ارتباطی مهیا می‏ باشد و در صورت نیاز می ‏توان آنرا مسلح نیز کرد. نشست و برخاست این پرنده به صورت متعارف با کمک ارابه فرود صورت می‏ گیرد. شرکت سازنده این پهپاد در سال ۲۰۰۹ پایان مرحله توسعه و آمادگی تولید انبوه آنرا اعلام کرد.

۱۶۰۶۷-۳

اولین پرواز یک نمونه کاملا عملیاتی اسمارت‏ آی در فوریه ۲۰۱۰ انجام شد و در همان سال ارتش امارات متحده عربی نخستین سفارش خرید این پرنده را ارائه کرد. این پهپاد می‏ تواند ۷۰۰ لیتر سوخت با خود حمل کند که ۳۰۰ لیتر از آن در دو مخزن داخل بال و ۴۰۰ لیتر دیگر در مخزن تعبیه‏ شده داخل بدنه حمل می‏ شود. این هواپیما برای عملکرد بهینه در پرواز سیر طراحی شده و بر این اساس از بال با نسبت منظری زیاد و ایرفویل‏‏ های لَمینار استفاده شده است. این هواپیما در برابر اغتشاشات جوی بسیار پایدار است.

موتور:
یک موتور پیستونی با توان ۲۰ اسب بخار و ملخ سه ‏پره هل‏ دهنده به ‏همراه یک موتور توربینی تقویتی کوچک
ابعاد:
دهانه بال: ۲۱ متر
طول کلی: ۷ متر
ارتفاع کلی: ۲ متر
اوزان:
وزن خالی: ۴۵۰ کیلوگرم
حداکثر وزن محموله: ۷۰ کیلوگرم
وزن سوخت: ۴۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: حدود ۹۵۵ کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت افقی: ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت سیر: ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت فرود: ۹۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت واماندگی: ۵۵ کیلومتر بر ساعت
حداکثر نرخ اوجگیری در سطح دریا: ۴۲۰ متر در دقیقه
سقف پرواز عملیاتی متعارف: ۱۹ هزار پا
سقف پرواز عملیاتی با کمک موتور تقویتی: ۲۶ هزار پا
حداکثر مداومت پروازی: ۱۲۵ ساعت
بهترین نسبت گلاید: ۳۴

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *