خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / معرفی مختصر جنگنده سوخو-۲۷ فلانکر

معرفی مختصر جنگنده سوخو-۲۷ فلانکر

سوخو-۲۷ که در دهه ۱۹۷۰ به عنوان جنگنده برتر هوایی دوربرد برای رویارویی با هواپیمای اف-۱۵ توسعه یافت از حیث آیرودینامیکی شباهت زیادی به میگ-۲۹ دارد. با توجه به نصب سامانه کنترل پرواز “فلای بای وایر” این جنگنده به صورت ناپایدار طراحی شده است. نخستین پرواز سوخو-۲۷ در ماه می ۱۹۷۷ انجام شد و توانمندی عملیاتی اولیه آن در دسامبر ۱۹۸۴به دست آمد. ناتو نمونه اولیه این هواپیما را با نام فلانکر ای می‌شناسد که چهار فروند آزمایشی و پنج فروند پیش تولید از آن ساخته شده است. در این هواپیماها دم عمودی به صورت کاملا عمود بر نازل خروجی موتور قرار گرفته ، نوک بال انحنا داشته و موتور توربوفن ای ‏ال-۲۱اف۳ روی آن‌ها نصب شده بود.

۱۲۰۶۵-۲
نمونه پایه برای تولید کامل این هواپیما موسوم به فلانکر بی دستخوش تغییراتی مانند افزودن پیش‌ بال لبه ‌حمله و قرارگیری عرضی دم عمودی دورتر از نازل خروجی موتور شد. فلانکر بی در دو مدل تاکتیکی سوخو ۲۷اس و دفاع هوایی سوخو-۲۷ پی ساخته شد. مدل سوخو-۲۷ یو بی(فلانکر ئی) با دو صندلی پشت سر هم برای آموزش رزمی به کار می‌رود و تولید آن از سال ۱۹۸۶ آغاز شد. اگرچه افزودن یک کابین خلبان دیگر باعث کاهش وزن سوخت شده است اما فلانکر سی توانمندی کامل رزمی خود را حفظ کرده و کلیه سامانه‌های راداری و تسلیحاتی لازم را دارد. خانواده گسترده‌ای از انواع هواپیماها از سوخو-۲۷ مشتق شده‌اند. مدل دو سرنشین‌دار سوخو-۳۰ یک رهگیر دوربرد چند منظوره است که از اویونیک بیشتر برای مدیریت یک گروه پروازی سوخو-۲۷ برخوردار است.

۱۲۰۶۵-۳
سوخو ۲۷اف ‏ان با دو صندلی کنار هم ویژه عملیات ضربتی دریایی ا‌ست و سوخو ۲۷آی‏ بی (سوخو-۳۴) در ماموریت‌های دفاعی تاکتیکی به کار می‌رود. مدل سوخو ۲۷کی(سوخو-۳۳) جنگنده ناوپایه است. مدل فلانکر دی ضدکشتی است و نمونه‌های سوخو-۳۵ و سوخو-۳۷ نیز در نقش جنگنده پایه و جنگنده علیه اهداف زمینی ظاهر شده‌اند. سوخو-۳۷ از نازل‌های خروجی موتور با قابلیت تغییر زاویه رانش برخوردار است.
نقش: رهگیر
تعداد سرنشین/خدمه: ۱
پیشران:
تعداد: ۲
نوع: توربوفن با پس‌سوز
مدل: ساترن ای‏ ال-۳۱اف
توان: ۱۲۲/۵۸ کیلونیوتن
ابعاد:
دهانه بال: ۱۴/۷ متر
طول: ۲۱/۹۴ متر
مساحت بال: ۶۲/۰۴ مترمربع
اوزان:
خالی: ۱۶۳۸۰کیلوگرم
بیشینه برخاست: ۲۸۳۰۰ کیلوگرم
عملکرد:
سرعت بیشینه: ۲۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۲/۱۷ برابر سرعت صوت )
سقف پرواز عملیاتی: ۱۸۵۰۰متر
برد: ۲۸۰۰کیلومتر
محموله:
یک توپ ۳۰ میلی‌متری بعلاوه هشت هزار کیلوگرم انواع تسلیحات شامل ۱۰ موشک هوا‌به‌هوا (عمدتا موشک ای‏ ای-۱۰ آلامو)

منبع:
نوید مقصودی و سیدعلیرضا شوبیری، یکصد هواپیمای برتر تاریخ هوانوردی، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۲٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *