خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی بالگرد بدون سرنشین پیکادور

معرفی بالگرد بدون سرنشین پیکادور

پیکادور نخستین بالگرد بدون سرنشین شرکت آیروناتیکس به‏ شمار می‏ رود. این پهپاد بر اساس بالگرد دو نفره دست‏ ساز بلژیکی اِچ۲اِس طراحی شده است. توسعه این پهپاد به ‏سفارش ارتش رژیم صهیونیستی برای انجام ماموریت‏ های اطلاعاتی، تجسسی،‌ مکان‏ یابی هدف و شناسایی صورت گرفت. پرده‏ برداری از این پهپاد در نمایشگاه هوایی پاریس در ژوئن ۲۰۰۹ در حالی صورت گرفت که تنها بخشی از آزمایش ‏های پروازی بر روی نمونه مقیاس‏ شده آن انجام شده بود. نخستین نمونه مقیاس کامل پیکادور دراواخر سال ۲۰۰۹ عرضه شد. نخستین پرواز عمومی پیکادور در نوامبر ۲۰۱۰ انجام شد و حدود بیست دقیقه به ‏طول انجامید. در همین سال مسئولان شرکت آیروناتیکس اعلام کردند پیکادور گزینه اصلی برای استفاده نیروی دریایی رژیم صهیونیستی به ‏عنوان جایگزینی برای بالگردهای سرنشین‏ دار است. روتور اصلی این بالگرد دو پره ‏ای بوده و ملخ دم آن هشت پره دارد. بدنه از جنس فولاد ساخته شده و جنس همه پره‏ ها از مواد مرکب است. ارابه فرود به صورت دو اسکید در طرفین بدنه نصب شده است.

۱۶۰۵۰-۲

این پهپاد امکان حمل محموله‏ های مختلف از جمله حسگرهای الکترواپتیکی/فروسرخ، رادارهای دریایی و دریچه مصنوعی، رله مخابراتی و تجهیزات اخلال الکترونیکی را دارد. سامانه کنترل پرواز یو اِم‏ اِی‏ اِس در پیکادور به‏ کار گرفته شده است. این سامانه می ‏تواند ۳۰ هزار ساعت کارکرد مطمئن داشته باشد. برای طراحی و ساخت نمونه نهایی سامانه کنترل پرواز این پهپاد علاوه بر شبیه‏ سازی‏ های رایانه ‏ای مختلف یک نمونه سخت‏ افزاری اثباتگر فناوری نیز توسعه داده شد. این پهپاد علاوه بر استفاده از یک آنتن سمتی به سامانه لینک داده چندکاناله روزآمدی مجهز می ‏باشد که توسط شرکت کام ‏تَکت از بخش ‏های وابسته به آیروناتیکس توسعه داده شده است. علاوه بر امکان مدیریت عملیات پروازی این بالگرد توسط کاربر زمینی، پیکادور قادر است به صورت خودکار نیز پرواز نماید. موتور بکار رفته در این پرنده در سال ۱۹۹۶ معرفی شده و می‏ تواند از بنزین با اکتان ۹۱ به عنوان سوخت استفاده نماید. ایستگاه کنترل زمینی این پرنده به دو ترمینال ویدیویی مجهز است که تصاویر دریافتی از پیکادور را به صورت زمان واقعی نمایش می‏ دهند. وزن هریک از این ترمینال ‏ها ۵ کیلوگرم است و می‏ توانند تصاویر ارسالی تا برد ۳۰ کیلومتر را دریافت کنند. موتور:
یک موتور سوبارو ئی‏ جِی-۲۵ با توان ۱۱۸ کیلووات
ابعاد:
قطر ملخ اصلی:۷/۲۲ متر
قطر ملخ دم : ۰/۸۴
طول کلی:۶/۵۸ متر
حداکثر عرض بدنه : ۲ متر
ارتفاع کلی بدنه : ۲/۵۸ متر
اوزان:
حداکثر وزن محموله: ۱۸۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست:۷۲۰کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت افقی: ۲۰۳ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی:۱۲هزار پا
شعاع عملیاتی: ۲۰۰کیلومتر
حداکثر مداومت پروازی:۸ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *