خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی گلایدر بدون سرنشین ایرکوت-۸۵۰

معرفی گلایدر بدون سرنشین ایرکوت-۸۵۰

این پرنده بر اساس گلایدر موتوردار دو نفره اِس۱۰-وی‏ تی محصول شرکت آلمانی اِستیم توسعه یافته است. فرانسوی‌ها نیز تجربه مشابهی را در تولید نمونه بدون سرنشین گلایدر اِس۱۰ داشته‌اند. این طرح توسط شرکت ساژِم توسعه یافته است. بال این پرنده با نسبت منظری زیاد روی بدنه نصب شده و دم آن به شکل حرف تی لاتین است. جنس سازه این پرنده از مواد مرکب است. دوربین‌های تلویزیونی و فروسرخ در جایگاه حمل محموله نصب شده و این پهپاد می‌تواند علاوه بر دوربین دیجیتال با قابلیت تفکیک ‏پذیری بالا یک سامانه نقشه‌برداری لیزری سه ‏بعدی(لیدار) را به ‏همراه یک واحد رله ارتباطی حمل کند. ایرکوت-۸۵۰ قادر است داده‌های گردآوری شده را به‏ صورت زمان‏ واقعی منتقل نماید.

۱۶۰۲۳-۲

دو نقطه زیر بدنه این پهپاد تقویت شده تا امکان نصب محموله‌های خارجی مانند کیت‌های پزشکی یا مواد غذایی فراهم آید. یک سامانه عملیاتی ایرکوت-۸۵۰ شامل دو وسیله پرنده، ایستگاه کنترل زمینی و تجهیزات پشتیبانی می‌باشد. برای راه‌اندازی و بهره ‏برداری از این پهپاد به یک تیم پنج ‏نفره نیاز می‌باشد. نمونه سرنشین ‏دار این پرنده در نمایشگاه هوایی ماکس ۲۰۰۵ به نمایش درآمد. آزمایش ‏های اولیه بر روی نمونه بدون‏ سرنشین آن از اکتبر ۲۰۰۵ به سفارش وزارت شرایط غیرمترقبه روسیه در دستور کار قرار گرفت. این پهپاد در اوایل سال ۲۰۰۹ به مرحله آمادگی برای تولید انبوه رسید. برنامه توسعه این پهپاد توسط بخش محصولات فناورانه شرکت ایرکوت واقع در منطقه ایرکوتسک روسیه انجام شده است.
موتور:
یک موتور پیستونی روتکس ۹۱۴ با توان ۱۱۳ اسب بخار
ابعاد:
دهانه بال:۲۳ متر
طول کلی:۸/۴۲ متر
ارتفاع بدنه: ۱/۸ متر
اوزان:
حداکثر وزن محموله: ۲۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۸۶۰کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت افقی: ۲۷۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت سیر: ۱۶۵ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی: ۲۹ هزار پا
حداکثر برد عملیاتی:۱۷۲۰کیلومتر
مسافت نشست و برخاست: ۳۰۰ متر
مداومت پروازی: بیش از ۱۲ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *