خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک هوا به هوای ای‏ ای‏ ام-۴

معرفی موشک هوا به هوای ای‏ ای‏ ام-۴

برنامه توسعه موشک هوا به هوای میانبرد ای‌ای‌ام-۴ اولین تلاش ژاپن برای طراحی یک موشک پیچیده مجهز به جستجوگر راداری معال به شمار می‌رود. پروژه‌های توسعه موشک‌های ژاپن به شدت محرمانه هستند و اطلاعات دقیقی در مور آنها در دست نیست. این موشک که توسط ارتش ژاپن با نام تایپ۹۹ شناخته می‌شود برای رویارویی با هواپیماها و موشک‌های کروز طراحی شده است و ادعا می‌شود از توانمندی درگیری همزمان با چندین هدف برخوردار بوده و مقاومت زیادی در برابر اخلال الکترونیکی دارد. نخستین مراحل این برنامه از سال ۱۹۸۵ آغاز شده است. در سال ۱۹۹۳ شرکت میتسوبیشی قراردادی ۱۵ میلون دلاری برای مطالعه امکان سنجی جایگزینی موشک‌های ای آی ام-۷ اسپرو را دریافت کرد. یکی از طرح‌های پیشنهادی در آن زمان جایگزینی جستجوگرهای راداری نیمه فعال موشک‌های اسپرو ژاپن با حسگرهای فعال بود که قابلیت تهاجمی فراتر از میدان دید را به سناریو رزم هوایی جنگنده‌های ژاپنی می‌افزود. گزینه دیگر تولید تحت لیسانس موشک امرم در ژاپن بود. نهایتا ژاپن تصمیم گرفت علاوه بر خرید موشک‌های امرم برنامه توسعه موشک هوا به هوای بومی مجهز به جستجوگر راداری فعال خود را نیز دنبال کند.

۱۴۰۳۳-۱
موسسه پژوهش و توسعه فنی آژانس دفاعی ژاپن مدیریت این برنامه را بر عهده گرفت. آزمایش‌های آیرودینامیکی این موشک در مرکز ساپورو، آزمایش موتور راکتی در مرکز آزمایشی سوچی اورا و آزمایش‌های شلیک زمینی در مرکز نیجیما انجام شد. توسعه موشک ای ای ام-۴ از سال ۱۹۹۴ آغاز شد و پس از تولید ۵۰ فروند نمونه‌های اولیه این موشک آزمایش‌های پروازی در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ صورت پذیرفت. آزمایش‌های پروازی در پایگاه هوایی ایروما و با کمک جنگنده‌های اف-۱۵ جی انجام شد. در سال ۲۰۰۷ آژانس دفاعی ژاپن گزارشی درمورد بهسازی موشک تایپ۹۹ منتشر کرد که شامل افزایش برد، تقویت توان دفاعی در برابر اخلال، افزایش قابلیت تهاجمی به اهداف مانور پذیر و افزایش قدرت رهگیری اهداف کوچک به ویژه موشک‌های کروز بود. برای نیل به این الزامات ماموریتی جدید یک جستجوگر آرایه فازی تازه برای موشک تایپ۹۹ معرفی شد و اعمال تغییراتی در سامانه پیشرانش آن در دستور کار قرار گرفت. دولت ژاپن در بودجه سال مالی ۲۰۱۰ هزینه‌ای نزدیک به ۱۵۴ میلون دلار برای تقویت توان آفندی جنگنده‌های اف-۲ مبتنی بر استفاده از موشک‌های ای ای ام-۴ تخصیص داد.

۱۴۰۳۳-۳
تایپ ۹۹ یک موشک هوا به هوای متعارف با قابلیت تهاجمی فراتر از میدان دید است که در رده عملکردی موشک امرم قرار می‌گیرد اما شباهت‌های زیادی به موشک اسپرو دارد. یک موتور راکتی سوخت جامد دو وضعیتی توان مورد نیاز این موشک را تامین می‌کند و برد آن دو برابر موشک‌های اسپرو گزارش شده است. این موشک برای هدایت فاز میانی از سامانه ناوبری اینرسی و برای فاز پایانی از هدایت راداری فعال بهره می‌گیرد. یک لینک داده اطلاعات مربوط به هدف را از سامانه کنترل آتش ای آر جی-۱ جنگنده اف-۱۵ جی دریافت می‌کند. بر این اساس موشک ای ای ام-۴ قادر است پس از رها شدن از هواپیمای حامل بر روی هدف قفل شود. جستجوگر راداری فعال این موشک در باند کی‌ای کار می‌کند و از فناوری پردازش سیگنال دیجیتال بهره می‌گیرد. ژاپن قصد دارد نمونه ارتقا یافته تایپ ۹۹ را به موتور رمجت مجهز نماید. ژاپن همچنین بدنبال توسعه یک موتور هیبریدی برای نمونه‌های دیگر این موشک است. در سال ۱۹۹۵ گزارش‌هایی در مورد توسعه نمونه دریاپایه این موشک منتشر شد. ابعاد بزرگتر این موشک نسبت به موشک‌های هوا به هوای شناخته شده احتمال استفاده از آن به عنوان موشک هوا به سطح را نیز مطرح می‌کند. در ابتدا قرار بود تایپ ۹۹ در سال ۱۹۹۹ عملیاتی شود اما خرید موشک‌های امرم این روند را با وقفه روبرو کرد. شرکت میتسوبیشی در سال ۲۰۰۵ نمونه بهسازی شده موشک تایپ۹۹ را به نیروی هوایی ژاپن تحویل داد که از رادار آرایه فازی بهره می‌گرفت. آزمایش‌های پروازی این نمونه در سال ۲۰۰۷ دنبال شد و ژاپن علاوه بر جنگنده‌های اف-۱۵ جی جنگنده‌های میتسوبیشی اف-۲ خود را نیز برای شلیک موشک‌های ای ای ام-۴ آماده کرده است.
طول:۳/۷ متر
قطر: ۰/۲ متر
وزن: ۲۲۰ کیلوگرم
نوع سرجنگی: شدیدالانفجار ترکشی
فیوز: راداری فعال
هدایت: اینرسی و راداری نیمه فعال
پیشران: سوخت جامد
برد: ۸۰ کیلومتر

منبع:
Robert Hewson, Jane’s Air-Launched Weapons, IHS Publications, 2014.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *