خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی پهپاد اثبات‏ گر فناوری تیلت‏ روتور اسمارت

معرفی پهپاد اثبات‏ گر فناوری تیلت‏ روتور اسمارت

توسعه پهپاد اِسمارت در ژوئیه ۲۰۰۲ به عنوان بخشی از برنامه ده ‏ساله دولت کره‏ جنوبی برای اجرای پروژه‌های پژوهش و توسعه قرن بیست ‏و‏ یکم آغاز شد. هدف این پروژه نه ‏تنها توسعه یک پهپاد عمودپرواز بلکه اکتساب و به‌کارگیری فناوری‌های نوآورانه در سامانه‌های پهپادی آینده بود. فناوری‌های موردنظر در پروژه اسمارت شامل برخاست و نشست خودکار، جلوگیری از برخورد با اشیاء و موانع، شناسایی و کشف نقص و کنترل جدایش جریان، ارتعاشات و نویز بوده است. گام اول این پروژه در مارس ۲۰۰۵ تکمیل شد. نتیجه طراحی مفهومی و مقدماتی منجر به انتخاب یک هواپیمای تیلت ‏روتور شد. سپس این طرح در تونل باد مورد آزمایش قرار گرفت و شبیه ‏سازی‏ های عملکردی متعددی بر روی آن انجام شد.

۱۶۰۲۴-۲

فناوری‏ های کلیدی در این پروژه شناسایی و اعتبارسنجی شدند و الگوریتم ‏های کنترلی با استفاده از مدل‌‌های پروازی مقیاس ‏شده صحه ‏گذاری شد. در گام دوم پروژه که تا مارس ۲۰۰۹ به ‏طول انجامید، یک سامانه کامل تولید شد و پس از انجام آزمایش زمینی برای آزمایش ‏های پروازی آماده شد. انجام پروازهای آزمایشی بر روی نمونه‏ های مقیاس ‏واقعی برای گام سوم درنظر گرفته شده و فناوری‏ های بکاررفته در اسمارت در این مرحله صحه ‏گذاری می‏ شود. این فرآیند در مارس ۲۰۱۲ پایان یافت. موسسه پژوهش‏ های هوافضایی کره(کاری) متولی طراحی، یکپارچه ‏سازی و آزمایش پرواز این سامانه پرنده شد و مجموعه‌ای از شرکت‏ های خصوصی کره ‏جنوبی طراحی و تولید زیرسامانه ‏ها و اجزاء‌ آن‏را بر عهده گرفتند. توسعه این پرنده با سرمایه گذاری ۸۱ میلیون دلاری دولت کره‏ جنوبی و ۸/۹ میلیون دلاری بخش خصوصی این کشور انجام شد.

۱۶۰۲۴-۳

در سپتامبر ۲۰۰۹ نمونه اولیه پهپاد اسمارت تست‌های زمینی خود را پشت سر گذاشت و تا سال ۲۰۱۲ برنامه آزمایش‌های پروازی آن تکمیل شد. سطح برا افزا و شهپر این هواپیما به ‏صورت یک فِلَپرون یکپارچه در قسمت وسطی بال نصب شده و دم آن به شکل تی است. بخش‌های عمده‌ای از سازه پرنده از جنس مواد مرکب ساخته شده است. محموله این پرنده در محفظه‌ای زیر دماغه قرار گرفته و قسمت‌های جلویی و عقبی بدنه برای سهولت حمل و نقل و تعمیر و نگهداری قابل جداشدن هستند. ارابه فرود این پرنده قابل جمع شدن است.
موتور:
یک موتور توربو شفت پرات‌اندویتنی پی‌دبلیو۲۰۶سی با توان ۴۱۰ کیلووات و دو ملخ سه پره متحرک(تیلت ‏روتور)
ابعاد:
قطر ملخ:۲/۹ متر
دهانه بال:۴ متر
طول کلی:۵ متر
ارتفاع کلی: ۱/۹ متر
اوزان:
وزن محموله: ۹۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست:۹۹۵ کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت افقی: ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت
حداکثر سرعت سیر:۴۴۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت گردش:۲۵۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی: ۱۶ هزار پا
شعاع عملیاتی:۲۰۰کیلومتر
مداومت پروازی: ۵ ساعت
منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *