خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / معرفی پهپاد تاکتیکی کوتاه ‏برد آلودرا

معرفی پهپاد تاکتیکی کوتاه ‏برد آلودرا

گرچه پهپاد آلودرا در ابتدا برای تجسس و شناسایی در میدان نبرد توسعه یافته، اما می‏ توان از آن برای ماموریت‏ هایی همچون گشت‏ زنی دریایی، گشت‏ زنی مرزی،‌ پایش آتش ‏سوزی‏ های گسترده جنگل ‏ها و سایر حوادث طبیعی نیز استفاده کرد. نام این پرنده از یک ستاره گرفته شده و در عین حال مخفف واژه هواپیمای بدون‏ سرنشین پژوهشی توسعه ‏ای مشترک است. شرکت سی ‏تی‏ آر ام مالزی کمتر از دو سال پس از مشارکت در پروژه توسعه پهپاد ایگل-۱۵۰ در سال ۲۰۰۱ طراحی یک پرنده بدون سرنشین مستقل موسوم به ئی ‏اکس-۱ را آغاز کرد. این پهپاد با دهانه بال ۲/۵ متر و وزن ۱۵ کیلوگرم توسط کاربر زمینی هدایت و کنترل می‏ شد. سی‏ تی‏ آر ام در سال ۲۰۰۴ با همکاری شرکت ایکراماتیک سیستمز سامانه خلبان خودکار برای استفاده پهپاد ئی‏ اکس-۱ را طراحی کرد. افزودن این سامانه به پهپاد مذکور منجر به معرفی طرح جدیدی موسوم به اس ‏آر-۱ با دهانه بال بزرگتر، موتورهای قدرتمندتر و وزن ۳۵ کیلوگرم شد که نهایتا هشت فروند از آن ساخته شد.

۱۶۰۶۴-۳

در دسامبر سال ۲۰۰۶ یک شرکت مالزیایی دیگر با نام اس ‏سی‏ اس با پیوستن به سی‏ تی ‏آر ام و ایکراماتیک سیستمز کنسرسیوم جدیدی را با محوریت سی ‏تی‏ آر ام ایجاد کرد. شرکت اس ‏سی ‏اس‏ پیش از آن در سال ۲۰۰۴ یک پهپاد کوچک موسوم به نیاموک را توسعه داده بود. کنسرسیوم جدید با نام شرکت فناوری سامانه ‏های بدون‏ سرنشین (یو اس ‏تی) توسعه دو طرح مختلف موسوم به اس ‏آر-۱ و اس ‏آر-۲ را در دستور کار قرار داد که نهایتا منجر به معرفی پهپاد آلودرا شد. نمونه اولیه آلودرا در سپتامبر ۲۰۰۶ نخستین پرواز خود بدون محموله عملیاتی را انجام داد و در تاریخ ۱۵ می ۲۰۰۷ اولین پرواز این پهپاد با تجهیزات کامل عملیاتی انجام شد. در اواخر سال ۲۰۰۷ نمونه ارتقاء‏یافته آلودرا مجهز به حسگر اَجایل اندکی پس از نمایشگاه دفاعی مالزی (لیما ۲۰۰۷) به پرواز درآمد. بال این پرنده در قسمت فوقانی انتهای بدنه نصب شده و دو میله ریشه بال را به دم متصل می‏ کنند. ارابه فرود سه چرخ این هواپیما ثابت می‏ باشد و سازه آن از جنس الیاف شیشه و کربن،‌ فوم و رزین اپوکسی ساخته شده است.

۱۶۰۶۴-۱

حسگرهای الکترواپتیکی/فروسرخ چهار محوره در نمونه اولیه آلودرا موسوم به ام ‏کی-۱ نصب شده و در نمونه ارتقاء‏یافته ام‏ کی-۲ سامانه اجایل محصول شرکت تالس جایگزین شده است. تبادل داده در این پهپاد از طریق دو لینک فعال در باندهای فرکانسی سی و اس انجام می ‏شود. فرود و برخاست این پرنده به صورت متعارف با کمک ارابه فرود انجام می ‏شود و برای سهولت امکان پرتاب با کمک کاتاپولت نیز وجود دارد. وزارت دفاع مالزی از سال ۲۰۰۶ حمایت خود را از برنامه توسعه آلودرا اعلام کرد و در اکتبر ۲۰۰۸ این برنامه توسط دفتر نخست ‏وزیر مالزی به ‏عنوان یک پروژه مهم ملی برشمرده شد. نیروهای مسلح مالزی خدمات این پهپاد را از شرکت سی‏ تی‏  آر ام خریداری کرده ‏اند به‏ این معنا که شرکت مذکور خدمات پشتیبانی و بهره ‏برداری عملیاتی این پهپادها را در ماموریت‏ های ارتش مالزی بر عهده دارد.

موتور:
یک موتور پیستونی دو سیلندر با توان ۵۰ اسب‏ بخار مجهز به ملخ هل دهنده دو پره
ابعاد:
دهانه بال: ۴/۸۸ متر
طول کلی: ۴/۲۷ متر
اوزان:
حداکثر وزن محموله: ۵۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۲۰۰ کیلوگرم
عملکرد:
حداکثر سرعت سیر: ۲۲۲ کیلومتر بر ساعت
سرعت گردش: ۹۳ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز عملیاتی: ۱۲ هزار پا
شعاع عملیاتی: ۱۵۰ کیلومتر
حداکثر مداومت پروازی: ۶ ساعت

منبع:
نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *