خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / آشنایی با هواپیمای نظامی انگلیسی نمرود

آشنایی با هواپیمای نظامی انگلیسی نمرود

طراحی آیرودینامیکی و سازه‌ای نمرود بر مبنای هواپیمای مسافربری کومت-۴ انجام شد که در نتیجه آن یک هواپیمای جت گشت‌زنی دریایی جایگزین مدل‌های پیشین پیستونی مانند آورو شاکلتون می‌شد. نمای کلی نمرود شباهت زیادی به کومت دارد اما طول بدنه آْن ۱/۹۸ متر کوتاه‌تر است و قطر آن نیز بیشتر شده تا امکان نصب جایگاه حمل مهمات فراهم شود. این فضا به صورت سازه شکمی به طول ۱۶/۷۸ متر زیر بدنه تعبیه شده است. برای افزایش قابلیت اطمینان و برد هواپیما، موتورهای توربوفن روی آن نصب و طراحی آن به گونه‌ای صورت گرفته که امکان انجام ماموریت گشت‌زنی تنها با دو موتور نیز میسر باشد.

۱۲۰۵۴-۲

زیرسامانه‌های پیشرفته الکترونیکیِ ماموریت شامل رادار، پردازنده داده‌های آکوستیک و تجهیزات سونار هواپرتاب توانمندی ویژه‌ای به نمرود داده است. بال‌ها، دم و ارابه فرود نمرود مشابه کومت-۴ است. البته ارابه فرود تقویت شده‌ است. نخستین پرواز نمونه اولیه نمرود در ماه می ۱۹۶۷ با نام کومت ۴C انجام شد. پس از آزمایش و ارزیابی‌های موفق ۴۶ فروند نمرود ام ‏آر-ام ‏کی۱ مجهز به رادارهای جستجو و کاشف مغناطیسی پیشرفته تولید شد. این نمونه از نمرود به عنوان نمونه ویژه‌ای از این هواپیما برای ماموریت‌های اطلاعاتی توسعه یافت و تنها سه فروند از آن تولید شد. ارتقای توانمندی زیرسامانه‌های الکترونیکی شرایط را برای تولید ۳۵ فروند از نمرود مدل ام ‏آر-ام‏ کی۲ فراهم کرد که از رادارها، حسگرها و پردازنده‌های جدید و پیشرفته‌تری نسبت به مدل قبلی نمرود بهره می‌برد. افزودن قابلیت سوخت‌گیری هوایی در نمونه نمرود ام‏ آر-ام‏ کی۲پی محقق شد و این مدل در سال ۱۹۷۹ عرضه شد.

۱۲۰۵۴-۳

این هواپیما هنوز هم عملیاتی می‏ باشد و نمونه‌های فعال آن موسوم به نمرود ام ‏آر-ام‏ کی۴ هستند.این مدل برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ برای نیروی هوایی سلطنتی انگلستان تولید شد. تجهیزات جدید این هواپیما شامل صفحات نمایشگر ال‏ سی ‏دی، زیرسامانه‌های جدید در محفظه‌های زیر بال، موتورهای توربوفن رولزرویس بی ‏آر۷۱۰، رادار جستجوگر دریایی جدید و سایر زیرسامانه‌های اویونیکی هستند.
نقش: شناسایی دریایی دوربرد/ضد زیردریایی
تعداد سرنشین: ۱۲ نفر
پیشران:
تعداد: ۴
نوع: توربوفن
توان: ۵۳/۳۵ کیلونیوتن

ابعاد:
دهانه بال: ۳۵ متر
طول: ۳۹/۳۲ متر
مساحت بال: ۱۹۷ متر مربع

اوزان:
خالی: ۳۹۰۰۰ کیلوگرم
بیشینه برخاست: ۸۷۰۹۰ کیلوگرم

عملکرد:
سرعت بیشینه: ۹۲۶ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۲۰۰۰ پا
سقف پرواز عملیاتی: ۱۲۸۰۲ متر
مداومت پروازی:۱۲ ساعت

محموله:
۶۱۲۰ کیلوگرم شامل نه اژدر ضدزیردریایی سبک ‏وزن استینگ ‏ری، موشک ‏های هارپون، مین‏ های دریایی و بمب خوشه‏ ای.

منبع:
نوید مقصودی و سیدعلیرضا شوبیری، یکصد هواپیمای برتر تاریخ هوانوردی، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۲٫

4 نظر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *