خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک هوا به هوای ای‏ ای‏ ام-۳

معرفی موشک هوا به هوای ای‏ ای‏ ام-۳

اطلاعات چندانی در مورد روند توسعه موشک‌های هوا به هوای ژاپنی در دست نیست زیرا چنین پروژه‌هایی به صورت بسیار محرمانه در این کشور دنبال شده‌اند. گرچه صنایع دفاعی ژاپن تحت لیسانس شرکت‌های آمریکایی گونه‌های مختلفی از موشک‌های سایدوایندرو اسپرو را تولید کرده‌اند اما فعالیت‌های پژوهشی و توسعه‌ای برای بومی سازی توانمندی طراحی این کشور در حوزه هوا به هوا بسیار قابل ملاحظه بوده است. موشک ای‌ای‌ام-۱(تایپ ۶۹) نمونه‌از از موشک ای‌آی‌ام‌-۹ئی سایدوایندر است که توسط شرکت میتسوبیشی تحت لیسانس توسعه یافته است. ژاپن بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ حدود ۳۵۰ از این نوع موشک را تولید کرد. چند سال بعد موشک اکس ای ای ام-۲ به عنوان نسخه ژاپنی بهینه شده سایدوایندر طراحی شد اما در سال ۱۹۷۷ پس از خرید مستقیم موشک‌های ای آی ‌ام-۹ ال متوقف گردید.

۱۴۰۲۹-۲

تولید تحت لیسانس این موشک در ژاپن توسط شرکت میتسوبیشی از سال ۱۹۸۱ آغاز شد. در سال ۱۹۸۵ گزارش‌هایی از آغاز برنامه توسعه موشک جدید موسوم به ای‌ای‌ام-۳ به عنوان سلاح بومی ژاپنی برای جایگزینی موشک‌های سایدوایندر منتشر شد. در سال ۱۹۸۶ موسسه دولتی پژوهش و توسعه فنی متولی طراحی و توسعه این موشک شد و شرکت صنایع سنگین میتسوبیشی به عنوان پیمانکار اصلی برنامه ای‌ای‌ام-۳ معرفی گردید. برنامه توسعه این موشک در سال ۱۹۹۰ پایان یافت و یک سال بعد این موشک با نام تایپ ۹۰ به خدمت عملیاتی پیوست. مطالعات اولیه برای جایگزینی این موشک با نمونه جدیدتر ای‌ای‌ام-۵ در اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. این موشک بدنه‌ای کشیده دارد و چهار بالک مثلثی شکل با لبه حمله تیز به صورت کاملا متحرک در قسمت دماغه آن نصب شده است. چهار بالک ذوزنقه‌ای کوچکتر نیز در انتهای بدنه آن قرار گرفته‌اند. موشک ای‌ای‌ام-۳ دارای توانمندی درگیری در گستره وسیع تر، توانمندی انجام مانورهای چرخشی با زاویه بزرگتر، قابلیت هدفیابی در میدان دید گسترده تر، قابلیت رویارویی با اخلال الکترونیکی تقویت شده و احتمال بالاتر انهدام هدف نسبت به موشک ای آی ام-۹ ال سایدوایندر است. امکان نصب جستجوگرهای راداری فعال و فروسرخ و یا جستجوگر دو حالته تلویزیونی/فروسرخ بر روی این موشک وجود دارد.

۱۴۰۲۹-۱

نیروی هوایی ژاپن جستجوگر فروسرخ دورنگه محصول شرکت نیپون را برای نمونه‌های عملیاتی خود برگزیده است. شرکت ژاپنی ان ئی سی فیوز مجاورتی لیزری فعال این موشک را توسعه داده است و شرکت کوماتسو سر جنگی شدیدالانفجار ترکشی آن را عرضه کرده است. حداقل برد درگیری موشک ای‌ای‌ام-۳ حدود ۵۰۰ متر و برد بیشینه آن ۸ کیلومتر است. تاکنون مجوز نصب این موشک بر روی جنگنده‌های میتسوبیشی اف-۱، اف-۲، اف-۴ ئی جی و اف-۱۵ جی صادر شده است. آزمایشات پروازی این موشک از سال ۱۹۸۹ آغاز شد و در مرحله اول ۱۸ شلیک توسط جنگنده های اف-۴ئی جی و اف-۱۵ جی صورت گرفت. موشک ای‌ای‌ام-۳ در سال ۱۹۹۱ به خدمت عملیاتی پیوست و در سفارش اولیه ۴۰۰ فروند از این موشک برای نیروی هوایی ژاپن تولید شد.

طول:۳ متر
قطر: ۰/۱۲۷
دهانه بال:۶۴/ متر
وزن: ۹۱ کیلوگرم
وزن سرجنگی: ۱۵کیلوگرم
فیوز: لیزری فعال
هدایت: فروسرخ
پیشران: سوخت جامد
برد: ۸ کیلومتر

منبع:
Robert Hewson, Jane’s Air-Launched Weapons, IHS Publications, 2015.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *