خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک هوا به هوای پی‏ ال-۱۲

معرفی موشک هوا به هوای پی‏ ال-۱۲

پی‌اِل-۱۲ یا اس دی-۱۰ (نامگذاری نمونه صادراتی) اولین موشک بومی هوا به هوای خارج خط دید چین است. گمان می رود کار مطالعات موشک پی ال-۱۲ از نیمه دوم دهه ۸۰ میلادی شروع شده و فعالیت اصلی توسعه آن در دهه ۹۰ قرن بیستم پیگیری شده باشد. اولین نمونه از این موشک در سال ۲۰۰۲ رویت شد و موشک احتمالاً تا پیش از سال ۲۰۰۵ میلادی بر روی جنگنده های بومی چینی عملیاتی شده است. پی ال-۱۲ مانند برخی دیگر از موشک های هوا به هوای چینی محصول مرکز توسعه فناوری الکترواپتیک لویانگ (زیرمجموعه شرکت صنایع هوایی چین، آویک) است. موشک پی ال-۱۲ به لحاظ ابعاد و اوزان شباهت زیادی به موشک آمریکایی امرام دارد و می تواند همرده چینی آن به حساب آید. منابع غربی معتقدند اگرچه موشک پی ال-۱۲ نمی تواند یک گونه برداری کامل از موشک های روسی باشد، اما جزء  زیرسامانه های آن احتمالاً در فرایندهای پیچیده انتقال فناوری یا مهندسی معکوس از زیرسامانه های روسی اکتساب شده است.

۱۴۰۲۰-۲
موشک سوخت جامد پی‌اِل-۱۲ به کمک چهار بالک در عقب و چهار بالک در میانه بدنه و همچنین سامانه تغییر بردار نیروی رانش کنترل می شود. ارتفاع سقف پرواز عملیاتی این موشک ۲۰ کیلومتر و برد موثر آن ۷۰ کیلومتر است. حد تحمل شتاب پی‌اِل-۱۲، ۴۰جی گزارش شده است. رادار فعال موشک پی ال-۱۲ در باندهای اِکس و کِی‌یو کار می کند. اعتقاد بر این است که جست و جوگر راداری این موشک بر اساس نقشه های زیرسامانه مشابه در موشک آر-۲۷ آلامو – که در یک همکاری مشترک با آگات روسیه به دست آمده – حاصل شده است. همچنین چینی ها به احتمال زیاد از جست و جوگر راداری موشک آر-۷۷ به کار رفته در جنگنده سوخو-۳۰اِم‌کِی نیز برای تکامل سامانه راداری پی ال-۱۲ کمک گرفته اند. برآوردها نشان می دهد که گونه های امروزی پی ال-۱۲ از موشک آر-۷۷ روسیه پیشرفته تر و کاراتر است. جست و جوگر راداری به کار رفته در پی ال-۱۲ دو حالته (فعال/غیرفعال و فعال/نیمه فعال) است؛ اگرچه امکان دارد در سوئیچ کردن بین دو حالت مشکل داشته باشد. این جست و جوگر به لحاظ تشخیص هدف تا ۲۰۰ کیلومتر برد دارد و با پشتیبانی آگات روسیه تولید شده است.

۱۴۰۲۰-۱
موشک پی ال-۱۲ می تواند در چهار حالت عملیاتی شلیک شود. برای رسیدن به بیشترین برد، موشک با هدایت خط فرمان متصل به هواپیمای حامل و سامانه هدایت اینرسی مستقل خود به سمت هدف می رود. موشک همچنین می تواند با استفاده از سامانه هدایت اینرسی مستقل خود به سمت نقطه ای که پیش از پرتاب تعیین شده تا پیش از روشن شدن رادار پرواز نماید. در بردهای کوتاه، پی ال-۱۲ می تواند در حالت شلیک و رها و تنها به اتکای رادار خود پرتاب شود. این موشک همچنین می تواند پیش از روشن کردن رادار ماکروویو در مرحله نهایی حمله به هدف، با استفاده از رادار غیرفعال خود به سمت هدف روانه شود.
پی ال-۱۲اِی گونه ارتقایافته این موشک است که برد آن به حداکثر ۱۰۰ کیلومتر و سقف پرواز آن به ۲۱ کیلومتر افزایش یافته است. پی ال-۱۲ روی جنگنده های جِی-۱۰، جِی-۸-۲، جِی-۱۱بی چین و جِی‌اِف-۱۷ پاکستان نصب شده است.
طول: ۳/۹۳ متر
قطر: ۰/۲۰۳ متر
دهانه بال: ۰/۶۷ متر
وزن: ۱۹۹ کیلوگرم
وزن سرجنگی: ۲۴کیلوگرم
فیوز: مجاورتی فعال
هدایت: اینرسی و راداری فعال
پیشران: سوخت جامد
برد: بیش از۷۰ کیلومتر

منبع:
Robert Hewson, Jane’s Air-Launched Weapons, IHS Publications, 2015.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *