خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / آشنایی با پهپاد انتحاری هاروپ

آشنایی با پهپاد انتحاری هاروپ

توسعه نمونه ارتقاء‏یافته و توانمندتر پهپاد تهاجمی ضدرادار هارپی برای چندین سال در کانون توجه شرکت صنایع هوافضای اسرائیل موسوم به آی ای آی قرار داشت. نهایتا در تلاش برای قطعی‏ کردن سفارش خرید آمریکا در این زمینه، آی‏ ای ‏آی با همکاری ریتون یک شرکت مشترک ویژه توسعه این طرح راه ‏اندازی کرد. هاروپ که بعضا از آن با نام هارپی۲ یاد می‏ شود در گروه مهمات گشت‏ زن دسته‏ بندی می‏ شود و با حذف انسان از چرخه کنترلی آن تفاوت اساسی با هارپی دارد.

۱۶۰۱۹-۱

هاروپ برای اولین بار در فوریه ۲۰۰۹ در نمایشگاه هوایی هند در معرض دید عموم قرار گرفت. چند ماه بعد در نمایشگاه هوایی پاریس نیز عرضه شد و سفارشی از آلمان برای خرید آن دریافت گردید. شرکت آی‏ ای ‏آی در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ اعلام کرد که وزارت دفاع آلمان و ارتش این کشور استفاده از سامانه هاروپ را برای برآوردن یکی از نیازمندی‏های عملیاتی خود تائید کرده‏ اند. اعمال تغییرات برای تطبیق هاروپ با الزامات موردنظر آلمان در قالب همکاری آی‏ ای ‏آی و راین ‏متال محقق شد. همزمان با این رویداد، منابع اسرائیلی اعلام کردند که قراردادی به ارزش ۱۰۰ میلیون دلار برای فروش هاروپ به یک مشتری خارجی دیگر منعقد شده است. گمانه ‏زنی ‏ها حاکی از آن است که هند یا ترکیه مشتری احتمالی این پهپاد بوده‏ اند که در سال‏های اخیر ارزیابی‏ هایی بر روی هاروپ انجام داده‏ اند. هاروپ همانند هارپی دارای بال دلتا شکل و سطوح افقی متصل به انتهای بال است. همچنین در قسمت جلوی دماغه کانارد نصب شده است. سازه این پرنده عمدتا از جنس مواد مرکب است و پوشش دور موتور انحنای بیشتری نسبت به هارپی دارد. محفظه زیر دماغه هاروپ مجموعه ‏ای از حسگرهای الکترواپتیکی/فروسرخ را دربر دارد. یک لینک داده ماهواره‏ای نیز در این پهپاد تعبیه شده است.

۱۶۰۱۹-۲

هاروپ یک سرجنگی شدیدالانفجار ترکشی را با خود حمل می‏ کند. واحد کنترل زمینی این پهپاد به‏صورت زمان‏ واقعی با پایش آن از بروز آسیب‏های احتمالی  ناشی از اصابت آن به مواردی غیر از اهداف واقعی جلوگیری می‏ کند. حمله می‏ تواند از هر جهت و در هر زاویه به صورت افقی یا عمودی صورت گیرد. کاربر واحد کنترل زمینی قادر است تا آخرین لحظه قبل از برخورد فرایند را پایش کند. در صورت لغو حمله به هاروپ دستور گردش داده می‏ شود تا مجددا امکان حمله مهیا شود. پرتاب با کمک راکت سوخت جامد کمکی از روی ریل مستقر در کانتینر حامل پرنده انجام می‏ شود. این پهپاد را می‏توان برای فرود در شرایط اضطراری به ارابه فرود مجهز کرد.

موتور:

یک موتور پیستونی با ملخ دو پره هل دهنده

 ابعاد:

دهانه بال:۳ متر

طول کلی: ۵۰/۲ متر

اوزان:

وزن سر جنگی : ۲۳ کیلوگرم

عملکرد:

برد:۱۰۰۰کیلومتر

حداکثر مداومت پروازی: ۶ ساعت

منبع:

نوید مقصودی، یکصد پهپاد نام‏ آشنا، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۳٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *