معرفی موشک دریاپایه پی-۷۰۰

شیپ‌رک یاهمان پی-۷۰۰ یک موشک ضدکشتی ناوپایه و در عین حال به جرات می‌توان گفت که در حال حاضر مخرب‌ترین و قدرتمندترین موشک ضدکشتی اتمی روسیه محسوب می‌شود که می‌تواند با سرجنگی۷۵۰ کیلوگرمی شدیدالانفجار یا سرجنگی ۵۰۰ کیلوتنی هسته‌ای خود هر ناو و شناور دریایی را به قعر دریاها بفرستد و این در حالیست که می‌تواند به بردی بیش از ۶۲۵ کیلومتر برسد. طراحی و ساخت این موشک از اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط دفتر طراحی چلومی آغاز و موشک برای مقابله با رزمناوها، ناوهای هواپیمابر و اصولا هر شناور بزرگی که می‌توانست در پهنه آبی تهدیدی علیه شوروی سابق شود، توسعه و گسترش داده شد و تا به حال نیز به عنوان یک بازوی بازدارنده در خدمت ناوگان دریایی روس‌ها می‌باشد. در طراحی و توسعه این موشک، از تجربیات موشک‌های دیگر روسیه از جمله پی-۱۲۰ مالاخیت و پی-۵۰۰ بازالت به نحو احسن استفاده شده و با توجه به شکل و شمایل موشک، می‌توان گفت که شیپ‌رک نه تنها در زمان خود بلکه در حال حاضر نیز یک موشک تمام عیار و قابل تحسین بوده و نشان داده که روس‌ها حقیقتاً در برخی زمینه‌های علم فیزیک و شیمی بنابر اذعان بسیاری از کارشناسان غربی و شرقی از آمریکا جلوتر هستند. در اثبات این مدعا باید خاطر نشان کرد که با توجه به رویکرد جدید مقامات نظامی و دانشمندان آمریکایی در ساخت موشک‌هایی با فناوری دماغه مخروطی شکل و استفاده از موتورهای توربوجت و اسکرم جت، و با توجه به کاربرد عملیاتی چنین فناوری‌هایی در نیم قرن گذشته توسط شوروی می‌توان استدلال کرد که روسیه لااقل در زمینه ساخت سلاح‌های ضد کشتی یک سر و گردن از آمریکا بالاتر است.

۱۴۰۸۲-۲

شیپ‌رک موشکی است با طول ۱۰ متر، قطر ۸۵ سانتی‌متر و وزنی بیش از ۶۹۸۰ کیلوگرم که می‌تواند با کمک موتور قدرتمند توربوجت کی‌آر-۹۳ خود، یک سرجنگی ۷۵۰ کیلوگرمی متعارف و یا ۵۰۰ کیلوتنی اتمی را به برد بیش از ۶۲۰ کیلومتری برساند و این در حالیست که سامانه‌های هدایتی اینرسی، داده‌های رایانه‌ای و یا راداری فعال نیز برای مسیریابی و اصابت دقیق به هدف به کمک موشک می‌آیند. اوج فناوری هدایت موشک نیز به سامانه هدایت او‌تی‌اچ تعلق دارد که با توجه به برد موشک و کروی بودن زمین از سامانه دید فراتر از افق استفاده می‌کند که مجهز به چندین پردازشگر پیشرفته است و می‌تواند با استفاده از این فناوری‌ها تا محدوده ۱۸ برابر شتاب گرانش و با سرعتی بیشتر از ۸/۲ ماخ مانور انجام دهد.

۱۴۰۸۲-۳

با توجه به اینکه موشک از زمان معرفی بصورت کاملا محرمانه در حال فعالیت می‌باشد به همین دلیل مانند بیشتر سلاح‌های راهبردی روسیه ناشناخته باقی مانده و رویکرد مقامات نظامی کرملین نیز بر این استوار است که موشک می‌بایست تا اواخر سال ۲۰۲۰ بصورت کاملا سرّی در خدمت ناوگان دریایی و زیردریایی روسیه باقی بماند. موشک گرانیت توسط رزمناو پترکبیر و ناو هواپیمابر کوزنتسف (۱۲ فروند در جلوی عرشه) و همچنین زیردریایی‌های تهاجمی کلاس اسکار به تعداد ۲۴ فروند قابل حمل و بکارگیری است که یکی از معروف‌ترین اینها زیردریایی کورسک می‌باشد که چند سال پیش به طور مرموزی غرق شد. گرانیت نیز به نوبه خود و با توجه به نزدیک شدن به زمان بازنشستگی جای خود را به یکی از موشک‌های جدیدتر روسی بنام یاخونت خواهد داد که بدون چون و چرا مرگبارترین موشک ضدناو دنیاست.

منبع:

نوید مقصودی و علی اصلانی، موشک کروز میراثی قدیمی برای آینده، انتشارات اندیشگاه فناوری‏های نوین، ۱۳۹۴٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *