خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / معرفی مختصر هواپیمای توپولف ۲۲-ام بک فایر
۱۲۰۶۹-۳

معرفی مختصر هواپیمای توپولف ۲۲-ام بک فایر

توپولف-۲۲ ام که در ناتو با نام بک‏ فایر شناخته می‌شود همچنان تنها بمب‌افکن میان وزن علیاتی دنیا به شمار می‌رود. این هواپیما در ابتدا برای انجام ماموریت‌های ضربتی هسته ‏ای و متعارف علیه اهدافی در اروپای غربی و چین و همچنین انهدام ناو‏های هواپیما‏بر و شناورهای بزرگ دریایی طراحی شده بود. بر‏اساس الزامات ماموریتی، این هواپیما باید برای دستیابی به سرعت تهاجمی دو هزارکیلومتر در ساعت و سرعت پروازی ۰،۹ ماخ در ماموریت‏های نفوذ در ارتفاع‌پست در عین حمل موشک‏های هوا‏ به‏ هوای ای‏ اس-۴ چیکن طراحی می‏ شد. قرار بود این هواپیما جایگزین بمب‏ افکن توپولف-۱۶ باجر شود. نخستین پرواز این بمب‌افکن جدید در ماه اوت ۱۹۶۹ انجام شد و نمونه‌های اولیه تولید شده این هواپیما در سال ۱۹۷۱ عرضه شدند.

۱۲۰۶۹-۱نخستین نمونه‌های توپولف-۲۲ام۲ برای تولید انبوه به اویونیک جدید مجهز شده و در قسمت دم نیز توپ روی آنها نصب شد. این بمب‌افکن‌ها با برد ۲۷۵۳ ناتیکال مایل و سرعت ۹۷۲ نات به نیروی هوایی شوروی تحویل داده شدند. مدل توپولف-۲۲ ام۳ یا بک فایر-سی در سال ۱۹۸۳ عرضه شد. تغییرات این نمونه نسبت به مدل قبلی شامل نصب موتور جدید ان کی-۲۵، بهسازی قسمت جلویی بدنه و نصب ورودی هوای بزرگتر در نهایت ظرفیت رزمی آن به میزان دو برابر نسبت به مدل قبلی ارتقا بخشید. نمونه توپولف-۲۲ام پی برای جنگ الکترونیک و مدل توپولف-۲۲ ام آر برای تجسس و شناسایی به‌کار گرفته می‌شوند. نیروی هوایی روسیه و نیروی دریایی اوکراین در ناوگان خود از این بمب‌افکن استفاده می‌کنند.

۱۲۰۶۹-۲

نقش:  بمب افکن / تجسسی بال متغیر

تعداد سرنشین/خدمه: ۴

پیشران:

تعداد: ۲

نوع: توربوفن با پس سوز

مدل:  سامارا ان کی-۲۵

توان:  ۲۴۵ کیلونیوتن

ابعاد:

دهانه بال: ۳۴،۲۸ متر

طول: ۴۶،۴۶ متر

مساحت بال:  ۱۸۳،۵۸ مترمربع

اوزان:

بیشنیه برخاست: ۱۲۴۰۰۰ کیلوگرم

عملکرد:

سرعت بیشینه: ۲هزار کیلومتربرساعت معادل ۱،۸ برابر سرعت صوت

سقف پرواز عملیاتی: ۱۴۰۰۰متر

شعاع عملیاتی :  ۲۲۰۰کیلومتر

محموله:

دو توپ ۲۳ میلی‌متری به‌همراه بیش از ۲۴ تن انواع مهمات شامل ۳ موشک هوا به ‏زمین ای اس-۴ کیچن یا ترکیبی از موشک‌های کوتاه‌برد ای اس-۱۶، بمب‌های متعارف یا هسته‌ای و انواع مین

ااسیتم

منبع:

نوید مقصودی و سیدعلیرضا شوبیری، یکصد هواپیمای برتر تاریخ هوانوردی، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۲٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *