خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / پرنده‌های بدون سرنشین / تولید دومین نمونه سامانه بدون سرنشین تِرن به درخواست دارپا

تولید دومین نمونه سامانه بدون سرنشین تِرن به درخواست دارپا

طراحان هواپیماهای بدون‏ سرنشین در شرکت نورثروپ گرومن در حال کار بر روی پروژه ‏ای هستند که هدف از آن توسعه نمونه اولیه پهپاد با ارتفاع پروازی متوسط و مداومت پروازی بالا و تجهیزات پرتاب و بازیافت قابل نصب بر روی کشتی به منظور فراهم آوردن امکان عملیات این پهپاد از روی عرشه شناورهای کوچک در رده‏ های مختلف ناوشکن، ناوچه و حتی کشتی‏ های تدارکاتی می‏ باشد. مسئولان سازمان پروژه های دفاعی پیشرفته دفاعی آمریکا (دارپا) در آرلینگتون ویرجینیا اعلام کردند که متممی به ارزش ۱۷،۸ میلیون دلار به قراداد خود با بخش سامانه‏ های هوافضایی نورثروپ گرومن افزوده‏ اند تا بر اساس آن فعالیت‏های مرحله سوم برنامه شناسایی تاکتیکی نقطه‏ای (تِرن) با شتاب بیشتری انجام شود. برنامه ترن دارپا به‏دنبال غلبه بر محدودیت‏های موجود در استفاده از هواپیماهای شناسایی و تجسس ناوپایه نیروی دریایی ارتش آمریکا می‏باشد. بالگردها برای انجام این ماموریت‏ با محدودیت در برد و زمان پروازی خود روبرو هستند و برای استفاده از هواپیماها و پهپادهای موجود که قاعدتا تا برد بیشتر و با مداومت طولانی‏ تر نسبت به بالگرد پرواز می‏ کنند، نیز نیاز به باند برخاست بلند است که تنها بر روی عرشه ناوهای هواپیمابر در دسترس می ‏باشد.

two-3

نورثروپ گرومن در دسامبر سال گذشته موفق به دریافت قراردادی با ارزش ۹۳،۱ میلیون دلار برای اجرای مرحله سوم برنامه ترن دارپا شد. مرحله سوم این برنامه بر روی توسعه نمونه اولیه پهپاد موردنظر تا نوامبر ۲۰۱۷ متمرکز است که باید قادر باشد از روی شناورهای کوچک و چابک به پرواز درآید. انتظار می‏ رود پهپاد ترن نورثروپ گرومن قابلیت‏ های برخاست و فرود عمودی را با توانایی پرواز افقی در مسافت‏های طولانی همانند پهپادهای بال ثابت ترکیب کند. این متمم قرارداد از شرکت نورثروپ گرومن خواسته است تا دومین نمونه از پهپاد ترن خود را تولید کرده و مورد آزمایش قرار دهد. دارپا تاکنون بیش از ۱۵۰ میلیون دلار برای برنامه ترن هزینه کرده است. برنامه ترن از مارس ۲۰۱۳ آغاز شد و علاوه بر نورثروپ گرومن چهار پیمانکار دیگر صنعت دفاعی آمریکا نیز در آن مشارکت دارند. این شرکت‏ها عبارتند از آیرووایرومنت، علوم پرواز آرورا، فناوری‏های هوانوردی کارتر و شرکت فیزیک کاربردی دریایی (ام‏ ای‏ پی‏ سی). این پنج شرکت در پاییز ۲۰۱۳ در گام اول برنامه پذیرفته شده و موفق به دریافت قرارداد مرحله اول توسعه آن شدند. در سپتامبر ۲۰۱۴ نورثروپ گرومن و آیرووایرومنت موفق به دریافت قرارداد مرحله دوم برنامه شدند. تامین مالی و نظارت بر برنامه ترن بطور مشترک بر عهده دارپا و اداره پژوهش های دریایی آمریکا (او ان‏ آر) می‏ باشد.

two-1

در مراحل اول و دوم این برنامه طرح‏های پیشنهادی برای نمونه عملیاتی پهپاد ترن بررسی شد و برنامه‏ریزی برای تولید و آزمایش پروازی نمونه‏ های تولیدی اولیه انجام گرفت. نورثروپ گرومن در مرحله سوم این برنامه یک نمونه اولیه مقیاس واقعی از سامانه ترن را برای انجام آزمایش‏های زمینی و آزمایش میدانی در محیط دریایی شامل برخاست و بازیافت توسط شناور تولید خواهد کرد. برنامه ترن بدنبال ترکیب انعطاف‏ پذیری اجرای ماموریت از پایگاه‏های زمینی هواپیماها و شرایط محیطی دریا با استفاده از شناورهای کوچک به ‏عنوان جایگاهی متحرک برای پرتاب و بازیافت پهپادهای بال ثابت با ارتفاع پروازی متوسط و مداومت پروازی بالا می باشد. هدف نهایی از توسعه پهپاد ترن و سامانه پرتاب آن عملیاتی کردن توانمندی‏ اجرای ماموریت‏های ضربتی و گردآوری اطلاعات، تجسس و شناسایی (آی ‏اس ‏ار) توسط محموله‏ هایی با وزن ۲۷۰ کیلوگرم تا برد ۱۷۰۰ کیلومتر از شناور میزبان می‏ باشد. سامانه ترن باید بتواند از روی شناورهای کوچک مختلف در شرایط سخت محیطی دریایی عازم ماموریت شود. این شناورها ممکن است شامل کشتی‏ های رزمی ساحلی (ال‏ سی ‏اس) رده ایندیپندنت با وزن ۲۷۸۴ تن با طول ۱۲۷ متر و پهنای ۳۲ متر یا شناورهای ترابری آبی‏ خاکی، ناوچه‏ های آبی خاکی و شناورهای ویژه انتقال نیرو باشد.

two-4

در این برنامه یک نمونه اولیه مقرون به صرفه از پهپاد ترن برای اثبات توانمندی‏های پرتاب، بازیافت و ویژگی‏های عملیاتی تولید می‏ شود. مهمترین چالش‏های فنی پیشران این برنامه شامل روش‏های پرتاب و بازیافت، ناوبری پرنده، پیش‏ بینی حرکات شناور، سطوح برآافزای پهپاد، تجهیزات ویژه بازیافت و فضای فشرده برای نگهداری و انبارداری سامانه می‏ باشد. از دیگر فناوری‏های مرتبط با این برنامه می‏ توان به سامانه‏ های نگهداری خودکار، تجهیزات روباتیک ویژه عملیات روی عرشه و بررسی خودکار پرنده پیش از پرتاب اشاره کرد. انتظار می‏ رود پهپادهای ترن برای ماموریت‏های ضربتی و تجسس و شناسایی در عمق خاک دشمن بدون نیاز به ایستگاه‏های کنترلی در خط مقدم و یا در خاک کشورهای هم‏ پیمان بکار گرفته شوند. شعاع عملیاتی زیاد امکان دسترسی پهپاد به مناطق جغرافیایی دورافتاد را فراهم می‏ آورد و در عین حال مداومت پروازی بالا امکان انجام ماموریت‏های تجسسی مستمر و حملات ضربتی پشت سرهم را میسر می ‏کند.

two-5

یک شناور نسبتا کوچک مجهز به دو یا چند فروند پهپاد ترن می‏تواند برای انجام یک ماموریت واقعی تجسس و شناسایی و یا حتی حمله ضربتی کافی باشد. این برنامه استفاده از بالگرد و یا کشتی هوایی در کنار پهپادها را مدنظر قرار نداده است. واژه ترن علاوه بر اینکه مخفف عبارت شناسایی تاکتیکی نقطه‏ای می‏ باشد، نام دسته ‏ای از پرندگان دریایی است که به داشتن مداومت پروازی زیاد معروف هستند. دارپا هدف از تعریف این برنامه را دسترسی سریع، آسان و مقرون به صرفه به پهپادها برای انجام ماموریت‏های تجسس و شناسایی و حملات ضربتی در هر نقطه از جهان اعلام کرده است. یکی از منطق‏ه ای عملیاتی برنامه ترن امکان بازیافت پهپادها توسط هر شناوری است که به تجهیزات ویژه بازیافت آن مجهز باشد همانند شاهینی که به جای بازگشت به یک نقطه مشخص هربار پس از پایان پرواز نزد مربی برمی‏ گردد که او را به پرواز درآورده است. مدیران برنامه ترن در دارپا معتقدند که با توجه به اینکه حدود ۹۸ درصد خشکی‏ های جهان در فاصله ۱۷۰۰ کیلومتری از ساحل اقیانوس‏ها واقع شده‏ اند، دستیابی به توان اعزام پهپادها با مداومت پروازی زیاد از روی شناورهای کوچک به میزان زیادی به انعطاف پذیری نیروی دریایی آمریکا در اقصی نقاط جهان کمک خواهد کرد. فعالیت‏های مربوط به متمم اخیر قرارداد نورثروپ گرومن در تاسیسات این شرکت در سه ایالت کالیفرنیا، نیویورک و تگزاس انجام خواهد شد و انتظار می‏ رود همه تعهدات تا دسامبر ۲۰۱۸ پایان یابد.

http://www.militaryaerospace.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *