خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / معرفی مختصر هواپیمای ای‏-۶ اینترودر

معرفی مختصر هواپیمای ای‏-۶ اینترودر

پس از جنگ کره نیروی دریایی ایالات متحده به یک جت جنگنده با قابلیت شلیک مهمات دقیق در مسافت‌های طولانی و شرایط جوی مختلف نیاز داشت. به همین منظور پس از اعلام مشخصات مورد نظر توسط نیروی دریایی یازده طرح مختلف از هشت شرکت ارائه شد. در اواخر سال ۱۹۵۷ طرح جی-۱۲۸ برگزیده شد و به عنوان مبنایی برای توسعه هواپیمای ای۲اف به کار رفت. هشت فروند نمونه آزمایشی وای۲ای‏ اف-۱ سفارش داده شد و نخستین فروند از این مجموعه در آوریل ۱۹۶۰ به پرواز درآمد. در سال ۱۹۶۲ این هواپیما به ای-۶ تغییر نام داد و در فوریه ۱۹۶۳ نخستین فروند از ۴۸۲ فروند اولیه ای-۶ای به پرواز درآمد. این هواپیما برای نخستین‌بار از سامانه ناوبری/ رزمی دیجیتال استفاده کرد. برنامه تعمیر و نگهداری اینترودر زمان بر و پیچیده است اما این هواپیما در جنگ ویتنام ارزش‌های خود را به عنوان یک جنگنده رزمی فوق‌العاده به اثبات رساند.

۱۲۰۰۵-۲
سه مدل بعدی نمونه های ارتقاء یافته نمونه اولیه بودند و شامل ۱۹ فروند ای-۶بی برای حملات روزانه با اویونیک ساده‌تر و ظرفیت حمل موشک‌های ضد رادار ای۶ام-۷۸، دوازده فروند ای-۶سی جنگنده رزم شبانه مجهز به حسگرهای جلو نگر مادون قرمز و دوربین‌های ویژه نورِ کم، ۵۸ فروند کی ‏ای-۶دی به عنوان سوخت‌رسان هوایی می‌شدند. این روند زمینه را برای توسعه مدل تهاجمی ای-۶ئی مجهز به موتور جی۵۲-پی-۸بی و سامانه ارتقایافته ناوبری/رزمی مبتنی بر اجزای الکترونیکی حالت جامد برای بالا بردن قابلیت اطمینان و کاهش الزامات عملیات آماده کرد. تعداد زیادی از نمونه اولیه ای-۶ استاندارد به مدل ای-۶ئی ارتقا یافتند و بسته حسگرهای شناسایی و انهدام هدف موسوم به تی‏ آر ‏ای‏ ام روی آن نصب شد. خط تولید اینترودر در فوریه ۱۹۹۲ به کار خود پایان داد.
تعداد سرنشین/خدمه: ۲
پیشران:
تعداد: ۲
نوع: توربوجت
مدل: پرت‏اندویتنی جی۵۲-پی-۸بی
توان: ۴۱/۳۴ کیلونیوتن
ابعاد:
دهانه بال: ۱۶/۱۵متر
طول: ۱۶/۶۹متر
مساحت بال: ۴۹/۱۵مترمربع
اوزان:
خالی: ۱۲۵۲۵کیلوگرم
بیشینه برخاست: ۲۶۵۸۰کیلوگرم
عملکرد:
سرعت بیشینه: ۱۰۳۶کیلومتربرساعت در سطح دریا
سقف پرواز عملیاتی: ۱۳۶۰۰متر
برد: ۱۷۳۸کیلومتر
محموله:
بیش از ۸۱۶۵ کیلوگرم انواع تسلیحات به‏ صورت خارجی

منبع:
نوید مقصودی و سیدعلیرضا شوبیری، یکصد هواپیمای برتر تاریخ هوانوردی، انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین، تهران، ۱۳۹۲٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *