خانه / مقالات آموزشی و ترویجی / صنعت دفاعی و تسلیحات / معرفی موشک دریاپایه اتومات

معرفی موشک دریاپایه اتومات

اتومات موشک ضدکشتی قدرتمندی است که توسط شرکت ایتالیایی اتوملارا برای اولین بار طراحی و توسعه داده شده و هم اکنون بوسیله نیروهای دریایی ایتالیا و فرانسه، ارتقا و به کشورهای زیادی صادر شده است. اتومات نامی است که از ادغام دو شرکت اصلی برنامه، اتوملارای ایتالیا و ماترای فرانسه (عضو اِم‌بی‌دی‌اِی اروپا) تشکیل شده و به عنوان سلاحی پرقدرت علیه شناورها به‌کار می‌رود. شروع پروژه از سال ۱۹۶۷  که ناو ایلات رژیم صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت آغاز شد. به‌طور قطع هدف قرار گرفتن ناو ایلات سرآغازی برای تولید و اهمیت دوچندان موشک‌های ضدناو و سامانه‌های دفاع بسته در دنیا شد. اولین آزمایش‌های این سامانه از سال ۱۹۷۱  شروع و توسعه موشک در سال ۱۹۷۶ کامل و به نیروی دریایی ایتالیا تحویل داده شد. اولین پرتاب فراتر از افق اتومات در سال ۱۹۷۸ با موفقیت سپری شد و موشک ایتالیایی توانست شلیک و هدایت در شرایط کروی بودن زمین را نیز تجربه کند.

۱۴۰۸۶-۲اتومات‌ها در چندین مدل توسعه داده شده‌اند که یکی از آن‌ها اتومات مارک-۲ می‌باشد  و توانایی رسیدن به برد ۱۸۰ کیلومتر را با سرعت نهایی ۰،۹ ماخ داراست و در داخل محفظه‌های پرتاب مکعب شکل حمل و به‌کارگرفته می‌شوند. این موشک را می‌توان با زاویه ۱۵ درجه نیز شلیک کرد. موتورهای کمکی موشک، پس از پرتاب، اتومات را به ارتفاع ۲۰۰ متر می‌رسانند. سپس موتور سوخت جامد و اصلی موشک باعث رسیدن آن به برد نهایی و هدف مورد نظر می‌شود. این موشک همچنین قابلیت پرواز در ارتفاع ۲۰ متری سطح دریا را دارد و می‌تواند با استفاده از داده‌های الکترونیکی از مسیر پرواز و نوع هدف، به‌راحتی به سوی هدف خود روانه شود. اتومات دارای طول ۴،۴۶ متری، قطر ۴۰ سانتی‌متر و وزن ۷۷۰ کیلوگرمی است که می‌تواند با استفاده از دو موتور کمکی خود، سرجنگی ۲۱۰ کیلوگرمی را به برد ۱۸۰ کیلومتر برساند. موتور اصلی موشک از نوع موتورهای پیشرفته توربومِکا تی‌آر-۲۸۱  آربیزون-۳  می‌باشد که قادر است ۵۰ درصد بیشتر از هارپون آمریکایی نیروی رانش تولید کند. همچنین موشک دارای بالک‌های تاشونده‌ای در بدنه است. اتومات‌های پیشرفته و نمونه‌های اخیر در عرض ۳ دقیقه می‌توانند عملیاتی و آماده پرتاب شوند که بسیار جالب توجه و قابل قبول می‌باشد.

OTOMATCanister

این موشک‌ها  می‌توانند در طول مسیر پروازی خود از رادارها و اطلاعات ارسالی از هواپیماهای گشت دریایی و بالگردهای عملیات دریایی نیز برای هدف قرار دادن شناورهای بزرگ  استفاده کنند و در مرحله ی میانی پرواز خود از دو  سامانه خاص موسوم به تسیو و اراتو استفاده می‌کنند. تسیو(تی‌ئی‌اِس‌ئی‌او) سامانه هدایت ایتالیایی است که با استفاده از بالگردهای اِی‌بی-۲۱۲ وِستلند انجام می‌پذیرد و قابلیت هدفیابی شناوری در مساحت ۲۰۰۰ مترمربع را از فاصله کمتر از ۶۰ کیلومتر برای موشک تامین می‌کند که البته این ابعاد در حد و اندازه ناوچه ها و ناوشکن‌ها می‌باشد. این سامانه هدایتی خطراتی نیز برای بالگردهای وستلند در پی خواهد داشت و سامانه‌های دفاع منطقه‌ای مانند استاندارد توانایی هدف قرار دادن آن‌ها را خواهند داشت.

منبع:

نوید مقصودی و علی اصلانی، موشک کروز میراثی قدیمی برای آینده، انتشارات اندیشگاه فناوری‏های نوین، ۱۳۹۴٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *